BİR GERÇEKLİK ARAYIŞINDAN ÖYKÜSELBİR ANLATIYA: MAUPASSANT'IN SOLITUDE'Ü VE YAKUP KADRİ'NİN MEHDİ EFENDİNİN KEŞFİÖYKÜLERİ

Abstract

Maupassant'ı Yakup Kadri kimi yönleri açısından kendisine bir esin ve etki kaynağı olarak görmüştür. Bu durum özellikle arayış içinde olduğu yazarlığının ilk dönemleri için daha anlamlıdır. O, Türk yazarı için bu zamanlarda bir yandan karamsar, kötümser ve neredeyse egotist ve nihilist dünya görüşüyle, diğer yandan da kimi romanlarıyla ama özellikle öykülerinde çizdiği münzevi, obsesif, ruhsal açıdan hastalıklı tiplemeleriyle bir model olmuştur. Bu makalede, Yakup Kadri'nin Fransız yazarının Solitude'ünde geçen yalnızlık duygusunu hangi noktadan alıp işlediği üzerinde durulacaktır. Maupassant'da içten içe çökerten, yaşamın en büyük kaygısı ve acısı olan bu duygu bir müddet sonra \"gerçeklik\" arayışına dönüşecek ve varoluşun büyük gizemi olan bu yalnızlık hastalığından kurtuluş \"gerçeğe\" ulaşma ile özdeşleşecektir. Bu düşünce temelinden hareket eden Yakup Kadri, Fransız yazarından aldığı bu \"gerçeklik formülünü\" eserinde işleyecek, bir paranoyağın hastalıklı ruh dünyasında uygulamaya sokacaktır. Bu şekilde, gerek Maupassant'ın bu eseri, gerekse yaygın bir inanç olan kurtarıcı \"Mehdi\" imajı Yakup Kadri'nin kaleminde parodik bir yapıya dönüşmüştür