KAMU KURUMLARINDA ENGELLİ VE ESKİ HÜKÜMLÜ OLARAK İSTİHDAM EDİLENLERİN ÇALIŞMA KOŞULLARI VE REHABİLİTASYONLARI ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA (ELÂZIĞ BELEDİYESİ ÖRNEĞİ)

Abstract

Bu çalışma, Elazığ Belediyesi bünyesinde, sahada ve merkez binada, görev yapan engelli ve eski hükümlülerin çalışma koşullarını, kendilerine uygulanan politikaları ve istihdamlarının iyileştirilmesi için yapılan uygulamaları ortaya çıkarmak amacı ile yapılmıştır. Araştırma kapsamında örneklem olarak 32 dezavantajlı personel seçilmiştir. Nitel araştırma yöntemi kullanılarak görüşme tekniği uygulanmıştır. Araştırma ile engelli ve eski hükümlü kavramı, engellilerin ve eski hükümlülerin iş yaşamında karşılaştığı sorunlar, istihdamlarının geliştirilmesi konuları analiz edilerek bir çerçeve oluşturulmuştur. Ayrıca engelli ve eski hükümlülerin toplumda karşılaştığı sorunlar üzerinde durularak toplumdaki önemleri anlaşılmaya çalışılmıştır. Araştırma kapsamında yapılan görüşmeler neticesinde; engelli ve eski hükümlülerin istihdam edildikleri Elazığ Belediyesi'nde, normal personeller ve yöneticiler tarafından anlaşılmadıkları ve haklarını kullanma noktasında sorunlar yaşadıkları anlaşılmıştır. Kurum içerisinde dezavantajlılara yönelik birimden birime farklılıklar yaşandığı tespit edilerek yöneticilerin dezavantajlılık konusunda yeterli olmadıkları, engelli ve eski hükümlülerin kurumdaki normal personeller tarafından istenmeyen tutum ve davranışlara maruz kaldıkları tespit edilmiştir. Ayrıca araştırma ile üst yönetim ve sendikalar tarafından yetersiz olan dezavantajlı istihdamının geliştirilmesi için herhangi bir çabanın olmadığı anlaşılmıştır. Bu çalışma ile Elazığ Belediyesi bünyesinde kota uygulaması çerçevesinde kanuni olarak Bel-Per personeli sayısına oranla % 4 sınıra ulaşamadığı görülmüş ve 8 engelli personel daha istihdam ederek bu sınıra ulaşmasının mümkün olacağı sonucuna ulaşılmıştır. Bu durum kurumun ilgili birimine iletilmiş olup eksik kalan istihdamın tamamlanması ile ilgili çalışma yapılacağı bilgisi alınmıştır.

This study aimed to explore the working conditions of individuals with disabilities and former convicts working in the field and at the headquarters of the Elazığ Municipality, the policies implemented for them, and the practices implemented to improve their employment. Thirty-two disadvantaged personnel were selected as a sample for the study. Qualitative research methods were used, including interviews. The research established a framework by analyzing the concepts of individuals with disabilities and former convicts, the problems they face in their professional lives, and the potential for improved employment. Furthermore, the study focused on the problems faced by individuals with disabilities and former convicts in society to understand their importance in society. The interviews conducted as part of the study revealed that individuals with disabilities and former convicts are not understood by regular staff and managers within the Elazığ Municipality, where they are employed, and that they face difficulties exercising their rights. It was determined that there are differences between units within the institution regarding the disadvantaged, indicating that managers are inadequately aware of disadvantaged individuals, and that individuals with disabilities and former convicts are subjected to undesirable attitudes and behaviors by regular staff. Furthermore, the study revealed that there is no effort by senior management and unions to improve the employment of individuals with disabilities. This study determined that the Elazığ Municipality had not reached the 4% limit required by the Bel-Per staffing quota system. It concluded that this limit could be reached by hiring eight more disabled personnel. This situation was communicated to the relevant department, and it was confirmed that work would be undertaken to fill the remaining gap.