1 AY - 18 YAŞ ARASI MALNÜTRİSYONLU HASTALARDA KARDİYAK FONKSİYONLARIN DEĞERLENDİRİLMESİ

Abstract

Malnütrisyonlu çocuklarda vücudun değişik kompozisyonlarındaki kayıpların yol açtığı hipotansiyon, kardiyak aritmi, miyokardiyopati, kalp yetmezliği ve ani ölüm gibi kardiyak anomaliler görülmektedir. Bu çalışmanın amacı aynı yaştaki malnütrisyonlu çocukların oluşturduğu grupla sağlıklı kontrol grubunun elektrokardiyografik, ekokardiyografik, biyokimyasal parametrelerini karşılaştırmaktır.Çalışma grubumuz 47 malnütrisyonlu çocuk (27 kız ve 20 erkek) ile 44 sağlıklı kontrol (25 kız ve 19 erkek) hastasından oluşmaktaydı. Tüm malnütrisyonlu ve sağlıklı çocuklar elektrokardiyografik, ekokardiyografik ve biyokimyasal değerlendirmeye alındı.Malnütrisyonlu 47 çocuğun ve sağlıklı 44 çocuğun yaş ortalaması sırasıyla 69,4 ve 68,9 aydı. Malnütrisyonlu çocuklar kontrol grubuna göre sol ventriküler kitle (LVM) ölçümlerinde anlamlı düşüklük göstermekteydi (42,3±24,5 gr vs 53,4±23,9 gr, p<0,05). Bununla beraber sol ventrikül kitle indeksi (LVMİ) malnütrisyonlu hastalar ve kontrol grubu arasında farklılık göstermemekteydi (60,7±13,3 vs 61,9±12,1, p>0,05). Bu bulgu malnütrisyonda LVM'deki kaybın vücuttaki kayıpla orantılı olduğunu göstermektedir. Kardiyak output ağır malnütrisyonlu grupta kontrol grubuna göre düşük bulundu (1,7±1,3 vs 3.1±1,1 L/min, p<0,05), ancak kardiyak indeks hasta ve kontrol grubu arasında anlamlı farklılık göstermemekteydi (2,6±1,1 vs 3,1±1,1 p>0,05). Malnütrisyonlu hastalarda sol ventrikül (LV) sistolik fonksiyonlarında anlamlı bozulma vardı. Sistolik fonksiyon göstergeleri olan ejeksiyon fraksiyonu (EF) ve kısalma oranı (FS) hasta grupta kontrol grubuna göre düşüktü (EF: 66,2±5,3 vs 69,2±4,07 p<0,05; FS: 35,4±4,2 vs 37,9±3,4, p<0,05). Sistolik ve diyastolik fonksiyonların beraber göstergesi olan miyokardiyal performans indeksi (MPİ) de hasta grupta kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşüktü (0,45±0,09 vs 0,36±0,05 p<0,01). Kardiyak fonksiyonlardaki bu bozulmalar malnütrisyonun şiddeti ve süresiyle ilişkiliydi. Troponin düzeyleri hiçbir hastada yüksek değildi.Düzeltilmiş QT dispersiyonu (QTcD) ve QTD düzeyleri malnütrisyonlu hastalarda kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (QTcD: 47,9±16,8 vs 32,9±10,6, p<0,001; QTD: 21,5±9,2 vs 28,2±9,2, p<0,01) ve artış malnütrisyonun süresi ve şiddetiyle ilişkiliydi. Bununla birlikte hiçbir hastamızda kompleks ventriküler aritmi bulunamadı.Sonuç olarak malnütrisyonlu hastalarda onların beslenme durumuyla ilişkili olarak önemli elektrokardiyografik ve ekokardiyografik anormallikler bulundu. Bu hastaların yönetiminde kardiyak değerlendirme ve erken beslenme tedavisi planlanmalıdır.Anahtar kelimeler: Malnütrisyon, Çocuk, Kardiyak fonksiyonlar