Adriamisin Uygulamasının Sıçan Kalp Dokusunda Nesfatin-1 İmmünreaktivitesi Üzerine Etkileri

Abstract

Amaç: Adriamisin birçok solid tümörün ve hematolojik malignitenin tedavisinde kullanılan geniş spektrumlu bir kanser ilacıdır. Adriamisin kullanımının ana yan etkisinin kalp yetmezliği ve kardiyomyopati olduğu bilinmektedir. Yapılan çalışmalar adriamisin kardiyotoksisitesinin patogenezinde oksidatif stresin önemli bir rol oynadığını göstermektedir. Nesfatin-1 diyabet, obezite, anoreksia nervoza, psikiyatrik bozukluklar ve nörojenik hastalıklar ile yakından ilişki göstermektedir. Nesfatin-1in miyokardiyal performansı direk olarak etkilediği ve kalp kasını iskemi reperfüzyon hasarından koruduğu bildirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda erişkin Wistar albino erkek sıçanlar kullanıldı. Deney hayvanları her grupta 6 hayvan olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Kontrol grubuna deney süresi olan 14 gün boyunca herhangi bir işlem yapılmadı. Adriamisin grubuna ise10 mg/kg/tek doz adriamisin intraperitoneal olarak verildi. Deney sonunda sıçanlar anestezi altında dekapite edilerek kalp dokuları çıkarıldı. Rutin protokoller ile dokular parafin bloklara gömüldü. Kesitlere Nesfatin-1 immünreaktivitesi için avidin-biotin-peroksidaz yöntemi uygulandı. Sitoplazmik immün boyanmanın yaygınlığı 0dan +3e kadar sayı ile semi-kantitatif olarak skorlandı. Bulgular: Nesfatin-1 immünreaktivitesi, kontrol grubunda kalp dokusunda miyositlerde +3 yaygınlığında izlendi. Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında nesfatin-1 immünreaktivitesinde adriamisin grubunda miyositlerde belirgin bir azalma vardı ve +1 yaygınlığında tespit edildi. Sonuç: Sıçan kalp dokusunda nesfatin-1 salınımın olduğu, deneysel adriamisin uygulanmasının sıçan kalp dokusunda nesaftin-1 immünreaktivitesini azalttığı, bunun da adriamisine bağlı miyosit hasarı ve/veya kaybına bağlı olabileceği kanaatindeyiz.