KENTSEL DEĞİŞİM-KENT İMGESİ KORELASYONU: ELAZIĞ ÖRNEĞİ

Abstract

Kentleşme sonu ve sınırı olmayan bir süreçtir ve küresel-yerel düzeylerde değişkenlik ile kendisinigösterir. Kentleşme serüveni, kentin bilinirlik derecelerini ve sembollerini de değiştirmektedir. Kentindeğişimine paralel olarak kentin zihinlerdeki görüntüsü de değişmektedir. Değişen kent bireylerin mekânıalgılama biçimlerini etkilemektedir. Kent imgesi insan ve mekân arasındaki etkileşimde duyum, algı, bilişsüreçlerini barındırmakta ve çevrenin deneyimlenmesi ile zihinde oluşmaktadır. Bu çalışmada Elazığ kentimgesini oluşturan bileşenler incelenmiştir. Çalışmada imgesel özellik gösteren ögeler çalışmanın kavramsalve kuramsal yaklaşımında ortaya konan yapay çevre kimlik bileşenleri kullanılarak analiz edilmiştir. Buçerçevede yapılan incelemeler neticesinde kent imgesi özelliği gösteren yapılar kentleşme serüveni içindedeğerlendirilmiştir. Kent sakinleri ile yapılan görüşmeler, Lynch’in (1960) yapay çevre elemanları ile kentselmekânın okunabilmesi için belirttiği öğeler çerçevesinde değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmeler sonucundamekâna ilişkin algılamaların % 38’ini Bölgeler, % 20’ini Yollar, % 18,2’ni nirengi noktaları, %17,5’ni odaknoktaları ve % 5,2’sini sınırlar oluşturmaktadır.