Köpeklerde radius' un deneysel diyafizer kırıklarının intramedüller pin, plaka ve sirküler eksternal fiksatör ile sağaltımlarının karşılaştırılması

Abstract

Radius'un deneysel diyafızer kırıklarında üç farklı fiksasyon tekniğini karşılaştırmak amacıyla yapılan bu çalışmada 18 adet köpek kullanıldı. Köpekler üç eşit gruba ayrıldı. Radius'un diyafizinde kırık oluşturulduktan sonra fiksasyon için birinci gruba İntramedüller pin (IP), ikinci gruba metal plaka (BP), üçüncü gruba ise sirküler eksternal fiksatör (CEF) uygulandı. Klinik, radyografik ve histopatolojik kontroller on beş, otuz ve altmış günlük izleme süreleri sonunda yapıldı. İP grubunda operasyon süresi diğer gruplara göre daha kısaydı. En uzun operasyon süresinin CEF grubunda olduğu saptandı. Klinik kontrollerde, on beşinci günde bütün olgularda topallık gözlendi. Otuzuncu günde, İP grubundan iki, CEF grubundan bir olguda hafif dereceli topallık gözlendi. Altmışıncı günde, olguların hiçbirinde topal-lığın bulunmadığı gözlendi. Radyografik incelemelerde, on beşinci günde CEF grubundan bir olgu dışında bütün olgularda kallus oluşumu başladı. Otuzuncu günde, 7 olguda kaynamanın tamamlandığı, 5 olguda tamamlanmadığı saptandı. Altmışıncı günde, 4 olguda kaynamanın tamamlandığı, İP grubundan iki olguda ise kaynamanın henüz tamam; üzere olduğu belirlendi. Histopatolojik kontrollerde, en iyi kırık iyileşmesinin CEF grubunda olduğu saptandı. Sonuç olarak, kırık iyileşmesinde sirküler eksternal fiksatör uygulamalarının pin ve plaka uygulamalarına göre daha iyi sonuç verdiği saptandı.