Allojeneik kök hücre transplantasyonu sonrası Th1/Th2 sitokinler ve solubl adezyon molekülleri: Kök hücre kaynağı ve dalteparin kullanımının etkileri

dc.contributor.authorÇelebi, Harika
dc.contributor.authorÖzcan, Muhit
dc.contributor.authorArat, Mutlu
dc.contributor.authorDalva, Klara
dc.date.accessioned2026-08-12T15:39:12Z
dc.date.issued2001
dc.departmentFırat Üniversitesi
dc.description.abstractAllojeneik periferik kök hücre transplantasyonu (AlloPKHT) sonrasında graft versus host hastalığı (GVHH) allojeneik kemik iliği transplantasyonuna (AlloKlT) oranla daha sık görülmektedir. Heparinin deney hayvanlarında bilinmeyen bir mekanizma ile GVHH önlediği gösterilmiştir. Bu çalışmada kök hücre kaynağı veya profilaktik düşük molekül ağırlıklı heparin (DMAH) kullanımına göre, 1)Th1 (TNF-alfa, IFN-gama)/Th2 sitokinlerin (IL-10) dengesini değerlendirmeyi ve 2) Solubl adezyon moleküllerinin (SAM) (sVCAM, sICAM, sL-selektin) düzeylerini izlemeyi amaçladık. Çeşitli hematolojik maliniteleri olan 30 hasta profilaktik olarak DMAH alan ve almayan olarak prospektif randomize edildi. Kan örnekleri -9.gün, infüzyon günü, aplazi ve engrafman gününde alındı. Sitokin ve SAM düzeyleri .ELISA yöntemiyle çalışıldı. Tüm olgular birlikte değerlendirildiğinde TNF-alfa, IFN-gama ve slCAM-1'in haftalık seyirleri değişiklik göstermeden seyrederken, IL-10, sVCAM-1 ve sL-Selektin düzeyleri hazırlama rejimi ile azalıp, engrafmanla arttı. AlloPKHT ve AlloKlT yapılan olgularda sitokin ve SAM düzeylerinin seyri, AlloPKHT grubunda hazırlama rejimi sonrası azalan ve engrafmanı takiben artan IL-10 düzeyi dışında, benzerdi. DMAH alan ve almayan hastalar arasında sitokin ve SAM düzeyleri arasında anlamlı farklılık saptanmadı. IL-10 düzeyleri akut AGVHH şiddeti ile pozitif korelasyon gösterdi (r=0,517, p= 0,049) Sonuçta, ne kök hücre kaynağı ne de DMAH profilaksisinin Th 1/Th2 sitokinleri ve SAM'e üzerine bir etkisi olmadı. Bazal sitokin veya SAM düzeyleri allojeneik transplantasyon sonrası görülen akut GVHH gibi komplikasyonlarda belirleyici olmamasına rağmen, IL-10 dü-zeyleri ile akut GVHH'nin şiddeti arasında pozitif ilişki saptandı.
dc.identifier.endpage319
dc.identifier.issn0365-8104
dc.identifier.issn1307-5608
dc.identifier.issue4
dc.identifier.startpage307
dc.identifier.trdizinid13365
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/13365
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11508/35833
dc.identifier.volume54
dc.indekslendigikaynakTR-Dizin
dc.language.isotr
dc.relation.ispartofAnkara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.relation.tubitakinfo:eu-repo/grantAgreement/TUBITAK//
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TR-Dizin_20260511
dc.subjectİleriye dönük çalışma
dc.subjectSitokinler
dc.subjectTedelparin
dc.subjectKemik iliği nakli
dc.subjectHeparin
dc.subjectdüşük molekül ağırlıklı
dc.subjectGraft vs Host hastalığı
dc.titleAllojeneik kök hücre transplantasyonu sonrası Th1/Th2 sitokinler ve solubl adezyon molekülleri: Kök hücre kaynağı ve dalteparin kullanımının etkileri
dc.typeArticle

Dosyalar