Deneysel Diyabetik Ratların Beyin Dokusunda İrisinİmmünreaktivitesi Üzerine Losartanın Etkileri

Abstract

Amaç: Hiperglisemik metabolik bir hastalık olan Diabetes Mellitus (DM)'un, enerji metabolizmasında değişiklik yaptığı bilinmektedir. DM'un santral sinir sisteminde patolojik değişiklere neden olduğu insanlarda ve deney hayvanlarında gösterilmiştir. Bu çalışmada deneysel DM oluşturulan sıçanların beyin dokusunda irisin ekspresyonu üzerine losartan'ın (LS) etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 18 adet ergin Wistar albino cinsi erkek sıçanlar kullanıldı. Deney hayvanları her grupta 6 hayvan olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Kontrol grubuna 6 hafta boyunca herhangi bir işlem yapılmadı. DM grubuna 50 mg/kg tek doz streptozotosin (STZ) intraperitoneal (i.p) olarak uygulandı. DM+LS grubuna ise 50 mg/kg tek doz STZ i.p olarak verilmesinden sonra diyabetin oluşumunu takiben 10 mg/kg/gün LS oral olarak verildi. Deney sonunda sıçanlar servikal dekapitasyonla ötenazi edilip beyin dokuları çıkartılıp tespit edildi. Rutin histolojik takipler yapılarak dokular parafin bloklara gömüldü. Beyin dokuları avidin-biotin-peroksidaz yöntemi ile immünohistokimyasal irisin ekspresyonunun belirlenmesi için hazırlandı. İmmünohistokimyasal boyanmanın değerlendirilmesinde; immünreaktivitenin yaygınlığı ve şiddeti esas alınarak histoskor oluşturuldu. Bulgular: Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında İrisin immünreaktivitesi DM grubunda istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde azalmıştı. DM grubu ile karşılaştırıldığında ise irisin immünreaktivitesi DM+LS grubunda anlamlı olarak artmıştı. Sonuç: Bu çalışma ile diyabetik beyin hasarı üzerine LS'nin nöronal alanlardaki irisin immünreaktivitesi aracılığıyla olumlu etkiler yapabileceği kanaatine varılmıştır.