KUR'AN-I KERİM'DE İNSAN MOTİFİ

dc.contributor.authorÜnalan, Sıddık
dc.date.accessioned2026-08-12T15:08:25Z
dc.date.issued1999
dc.departmentFırat Üniversitesi
dc.description.abstractİnsan, yaratılmışların en üstünü olup, kendisine balışedilen birtakım özelliklere sahip olmasından dolayı diğer canlılar arasında en farklı seviyede bulunmaktadır. İnsan, topraktan aldığı dostluk, merhamet ve alçak gönüllülüğünden dolayı özel bir mekana sahiptir. Özelliklerinden en önemlileri aklını kullanması, tefekküretmesi ve inanma vasıflarıdır. İnsan, dünyadaki varlıkların en üstünü olması münasebetiyle akleder, mantığını kullanır, düşünür ve düşündüğünü ifade eder. İster kabul eder, ister reddeder. Sever, sevilir, üzülür, ağlar, güler. İnsan, haya sahibidir, utanır, çekinir, İbret alır. İnsan sosyaldir, yer-içer, gezer-oynar, en sonunda tüm canlılar gibi ölür. Çünkü insan kendisinde bulunan bu vasillardan dolayı direkt olarak Yaratıcı'nın muhatabı olmaktadır. Bundan dolayı akıl, kendisine hitab olunan şeyin sebebi olmuştur.
dc.identifier.issn1304-639X
dc.identifier.issn2791-951X
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11508/28670
dc.identifier.volume4
dc.language.isotr
dc.publisherFırat University
dc.publisherFırat Üniversitesi
dc.relation.ispartofFırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_DergiPark_20260511
dc.subjectReligious Studies
dc.subjectDin Araştırmaları
dc.titleKUR'AN-I KERİM'DE İNSAN MOTİFİ
dc.typeArticle

Dosyalar