FARKLI ŞELASYON AJANLARININ KÖK KANAL DENTİNİNİN MİKROSERTLİK, YÜZEY PÜRÜZLÜLÜĞÜ VE İTME BAĞLANMA KUVVETİ ÜZERİNE ETKİLERİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Çalışmamızın amacı; kanal içi irrigasyon solüsyonu olarak kullanılan salin, etidronik asit ve kitosan nanopartiküllerinin, dentin mikrosertliği, dentin yüzey pürüzlülüğü ve biyoseramik içerikli materyalin kök kanalına bağlanma dayanımı üzerine etkilerini değerlendirmektir. Çalışmamızda, insan maksiller kesici dişler kullanıldı. Mikrosertlik ve yüzey pürüzlülüğü testleri için dişler bukkolingual yönde vertikal olarak ikiye ayrıldı. %9 Etidronik Asit (HEBP), %0,2 Kitosan ve Salin irrigasyon ajanları 5 dakika uygulandı. Kök dentininde meydana getirdikleri sertlik değişiminin belirlenmesi için Vikers mikrosertlik testi, pürüzlülük değeri değişim miktarının belirlenmesi için Surftest pürüzlülük ölçüm testi kullanıldı. Solüsyonlara maruz bırakılan dentin diskleri ile Biodentin arasındaki bağlanma kuvvetlerinin ölçümü için itme bağlanma dayanımı test yöntemi kullanıldı. İstatistiksel analiz için T testi, Kruskal Wallis Analizi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Tukey HSD testi kullanıldı. İstatistiksel analizde anlamlılık için p <0,05 değeri referans alınmıştır. Yüzey pürüzlülüğü ve mikrosertlik testinde Salin, HEBP ve Kitosan gruplarında solüsyon uygulaması öncesi anlamlı fark çıkmamışken, solüsyon uygulaması sonrası arasında anlamlı fark çıktı (p<0,05). Mikrosertlikte ve yüzey pürüzlülüğünde en yüksek değişimler HEBP'de daha sora sırasıyla Kitosan ve salin grubunda gerçekleşti. İtme bağlanma dayanımı testinde ise en yüksek değerler sırasıyla HEBP, Kitosan ve Salin şeklinde bulundu.

The aim of our study was to evaluate the effects of saline, etidronic acid and chitosan nanoparticles on dentin microhardness, dentin surface roughness and push-out bond strength of bioceramic material to the root canal. Human maxillary incisors were used in our study. For microhardness and surface roughness tests, the teeth were divided vertically in buccolingual direction. 9% Etidronic Acid (HEBP), 0.2% Chitosan and Saline irrigation agents were applied for 5 minutes. Vickers microhardness test was used to determine the hardness change in root dentin and Surftest roughness measurement test was used to determine the amount of change in roughness value. The push-out bond strength test method was used to measure the bonding forces between dentin discs exposed to the solutions and Biodentin. T test, Kruskal Wallis Analysis, One-Way Analysis of Variance and Tukey HSD test were used for statistical analysis. A value of p < 0.05 was taken as a reference for significance in statistical analysis. In the surface roughness and microhardness tests, there was no significant difference in Saline, HEBP and Chitosan groups before solution application, but there was a significant difference after solution application (p<0.05). The highest changes in microhardness and surface roughness occurred in HEBP and then in Chitosan and saline groups respectively. In the push bond strength test, the highest values were found as HEBP, Chitosan and Saline, respectively.