The Effects of Exercise or Visual Evuked Potentials

Abstract

Aim: The aim of this study was to investigate if there is a physiological effect of acute and chronic exercise on visual evoked potentials (VEP) independent from the body temperature increase. Material and Methods: Study group was designed as 9 female and 7 male volleyball players whereas the control group as 9 female and 7 male students who were not actively involved in any sportive activity. The N75, P100, and N145 latency and amplitude values were measured before and after exercise in the study. Intragroup comparison was made to evaluate the acute effects of exercise, and intergroup comparison for the chronic effects of it. Results: Significant differences were observed between sportsmen and sedantery girls and boys in terms of pre-exercise left N145 latencies and amplitudes and left P100 amplitudes respectively (p

Amaç: Bu çalışmanın amacı; akut ve kronik egzersizin görsel uyarılmış potansiyel (GUP) yanıtları üzerine vücut ısısı artışından bağımsız fizyolojik bir etkisinin olup olmadığını araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışma grupları 9 kız ve 7 erkek voleybolcudan, kontrol grupları aktif olarak sporla ilgilenmeyen 9 kız 7 erkek öğrenciden oluştu. Egzersiz yaptırılan grupların egzersiz öncesi ve sonrası N75, P100 ve N145 latans ve amplitütleri ölçüldü. Bulgular: Sporcu kızların sedanter kızlara göre egzersiz öncesi sol N145 latans ve amplitütleri, sporcu erkeklerin sedanter erkeklerden egzersiz öncesi sol P100 amplitütleri anlamlı derecede küçük bulundu. (p< 0.05). Sedanter kızlarda sağ göz N145 latansında egzersiz öncesi ve sonrası arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p< 0.05). Sonuç: Bu çalışma; akut ve düzenli egzersizin GUP yanıtlarını etkilediği görüşünü desteklemektedir. Egzersiz öncesi P100 amplitütlerinin sporcularda daha küçük olması ise hızlı görsel aktivite gerektiren antrenman tiplerinin santral sinir sistemi üzerine etkisi ile açıklanabilir. Sporcuların performanslarının belirlenmesinde de görsel uyarılmış potansiyeller nörofizyolojik bir kriter olarak kullanılabilir.