ÜMMİ SİNAN DİVANI'NDA AYET VE HADİS İNCELEMESİ

Abstract

17. yüzyıl şairi olan Ümmî Sinân, mutasavvıf bir şairdir. Bundan dolayı divanında oldukça fazla âyet ve hadis kullanmıştır. Sık kullanılan âyetlerin başında "Lâ ilâhe illâ hû" gelmektedir. Şair, âyet ve hadislerle Allah'ın birliğine, kudretine, lütfuna delil sunarak şiirinin anlamını güçlendirmiştir. Âyet ve hadislerin kullanıldığı beyit ve dörtlüklerde şair sadece Kur'an'a ve Peygamber'e övgüde bulunmuş, onların vasıtasıyla kendi şiirini ve sanatınıda övmüştür, bu övgüye sadece birkaç beyitte rastlanmıştır. Âyetlerden alıntıladığı kelimelerle şiirine, sözüne etkili bir anlatım, doğru bir ifade ve derin bir mana katmıştır. Şair genel anlam itibarıyla beyitlerde geçen âyet ve hadisleri sözlerine delil olarak kullanmıştır.

17th century Ummi Sinan is a poet who is a poet. Therefore, a lot of verses and hadith were used in the divan. One of the most frequently used verses is "Lâ îlâhe illâ hû". Poetry has strengthened the meaning of his poetry by providing evidence for Allah's unity, might, and grace through verses and hadiths. In verses and verses where verses and hadiths are used, poet did not only praise the Qur'an and the Prophet. He also praised his poetry and art. The verses of the words described in his poetry, an effective expression of words, a true expression and a deep meaning. The poet used the verses and hadiths in the prominent couplets as evidence.