Yapay zekâ uygulamalarının 9. sınıf öğrencilerinin İngilizce dersine katılımına, özyeterliklerine, kaygı düzeylerine ve akademik başarılarına etkisinin karma yöntemle incelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı, yabancı dil olarak İngilizce öğretiminde yapay zekâ araçlarının kullanımının öğrencilerin derse katılımı, özyeterlikleri, kaygı düzeyleri ve akademik başarıları üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmada nitel ve nicel yaklaşımların birlikte kullanıldığı karma yöntem deseni benimsenmiştir. Nicel boyutta, ön test-son test kontrol gruplu deneysel desen uygulanmıştır. Veriler ölçekler ve başarı testi aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda ise olgu bilim (fenomenoloji) deseni esas alınmış ve veri toplama sürecinde yarı yapılandırılmış görüşme formlarından yararlanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Elazığ ilindeki bir lisede öğrenim gören toplam 68 öğrenciden oluşan iki sınıf oluşturmaktadır. Yansız atama yoluyla bu sınıflardan biri deney, diğeri ise kontrol grubu olarak belirlenmiştir. Nicel verilerin analizinde lisanslı SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Nitel veriler ise açık kodlama yöntemiyle analiz edilerek temalar ve kodlar oluşturulmuştur. Araştırma sonuçları, yapay zekâ destekli İngilizce öğretiminin öğrencilerin akademik başarılarını artırdığı, özyeterliklerini güçlendirdiği ve dil kaygılarını azalttığını göstermiştir. Derse katılım bağlamında ise bu araçların sınırlı ancak olumlu bir etki oluşturduğu belirlenmiştir. Araştırmanın sonunda İngilizce derslerinde yapay zekâ araçlarının kullanılmasının teşvik edilmesi, bu araçların İngilizce ders programlarına entegre edilmesi ve yapay zekâ kullanımına ilişkin dijital okuryazarlık becerilerinin geliştirilmesi önerilmiştir.

The aim of this study is to examine the effects of using artificial intelligence tools in teaching English as a foreign language on students' classroom engagement, self-efficacy, anxiety levels, and academic achievement. A mixed-methods research design, incorporating both qualitative and quantitative approaches, was employed in the study. In the quantitative dimension, a pretest–posttest control group experimental design was implemented. Data were collected through scales and an achievement test. In the qualitative dimension of the study, a phenomenological design was adopted, and semi-structured interview forms were used as data collection tools. The sample of the study consisted of two classes with a total of 68 students studying at a high school in Elazığ Province. Through random assignment, one class was designated as the experimental group and the other as the control group. Quantitative data were analyzed using the licensed SPSS 22.0 statistical software package. Qualitative data were analyzed through open coding, and themes and codes were generated. The findings of the study revealed that AI-supported English instruction increased students' academic achievement, enhanced their self-efficacy, and reduced their foreign language anxiety levels. In terms of classroom engagement, the use of these tools was found to have a limited but positive effect. Based on the results of the study, it is recommended to encourage the use of AI tools in English classes, integrate these tools into English language curricula, and develop students' digital literacy skills related to the use of such technologies.