Bölgesel bazlı kentsel dönüşüm yöntemleri: Cibuti balbala örneklemi

Abstract

Hızlı ve plansız kentleşme, gelişmekte olan ülkelerde altyapı yetersizlikleri, iklimsel kırılganlıklar ve sosyoekonomik eşitsizlikler gibi çok boyutlu sorunlara yol açmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Cibuti'nin başkenti Cibuti Şehri'nde yer alan Balbala bölgesinde uygulanan kentsel dönüşüm yöntemlerini bölgesel bazlı bir perspektifle ele almak ve bu yöntemlerin yerel halkın algı, tercih ve katılım eğilimleriyle ilişkisini bütüncül biçimde değerlendirmektir. Araştırmanın temel hipotezleri, sosyo-demografik özelliklerin dönüşüm yöntemlerine yönelik tercihlerde anlamlı farklılık yarattığı ve katılım düzeyi arttıkça dönüşüm projelerine yönelik olumlu algının güçlendiği yönündedir. Nicel araştırma yöntemiyle tasarlanan çalışmada, Balbala Ancienne ve Q11 mahallelerinde ikamet eden 400 hane ile yüz yüze anket uygulanmıştır. Elde edilen veriler ANOVA ve bağımsız örneklem t testleri ile analiz edilmiştir. Bulgular, katılımcıların %56,3'ünün dönüşümü desteklediğini ve en çok tercih edilen yöntemlerin Düzenleme (%17,5), Sağlıklaştırma/Rehabilitasyon (%12,8) ve Yeniden Canlandırma (%11,3) olduğunu göstermektedir. Eğitim düzeyi (p=0,002), meslek durumu (p=0,012) ve konut tipinin (p=0,027) dönüşüm algısında anlamlı farklılık yarattığı; buna karşılık cinsiyet ve ikamet süresinin anlamlı bir etki üretmediği tespit edilmiştir. Çalışma, Balbala için Sağlıklaştırma/Rehabilitasyon ve Düzenleme yöntemlerini temel alan, iklimsel dayanıklılığı önceleyen ve katılımcı mekanizmalarla meşrulaştırılan bir hibrit dönüşüm modeli önermektedir.

Rapid and unplanned urbanization leads to multidimensional problems in developing countries, including infrastructure deficiencies, climate vulnerabilities, and socioeconomic inequalities. This study aims to examine urban transformation methods in the Balbala district of Djibouti City, the capital of Djibouti, from a region-based perspective and to evaluate the relationship between these methods and local residents' perceptions, preferences, and participation tendencies in a holistic framework. The main hypotheses are that sociodemographic characteristics create significant differences in preferences for transformation methods and that increased participation levels strengthen positive perceptions of transformation projects. Designed as a quantitative study, face-to-face surveys were conducted with 400 households in the Balbala ancienne and Q11 neighborhoods. The data were analyzed using ANOVA and independent sample t-tests. Findings indicate that 56.3% of residents support transformation, with the most preferred methods being Regulation (17.5%), Rehabilitation (12.8%), and Revitalization (11.3%). Education level (p=0.002), occupation (p=0.012), and housing type (p=0.027) were found to create significant differences in transformation perception, while gender and length of residence showed no significant effect. The study proposes a hybrid transformation model for Balbala based on Rehabilitation and Regulation methods, prioritizing climate resilience, and legitimized through participatory mechanisms.