Egzersiz sırasında artan solunum yolu rezistansının aerobik ve anaerobik kapasiteler üzerine etkileri

Abstract

Kardiyopulmoner fonksiyon testleri kalp, akciğer, dolaşım ve metabolik sistemlerinin egzersiz sırasında uygulanan strese karşı verdiği cevabın ölçülerek kişilerin fonksiyonel durumlarının tespitinde kullanılmaktadır. Egzersiz sırasında deneklere uygulanan stresin en önemli göstergesi olan anaerobik eşik (qan) kan laktik asit konsantrasyonunun sistematik olarak artmaya başladığı nokta olup aerobik ve anaerobik kapasitelerin ayırımında kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı solunumun farklı şiddetteki eksternal rezistans ile baskılanmasının normal deneklerin aerobik ve anaerobik kapasiteleri üzerine olan etkilerini araştırmaktır. Sekiz erkek denek bisiklet ergometre ile kontrol (K), 10 mm (R1) ve 8 mm (R2) çaplarındaki solunum rezistansına karşı olmak üzere üç tane artan yüke karşı yapılan egzersiz testine katıldılar. Egzersiz testi 20 W ısınma dönemi ile başlayıp iş gücünün 15 W/dk olarak arttırılıp deneklerin maksimal seviyelerine kadar devam etti. Solunum ve gaz değişim parametreleri turbin volümmetre ve mass spektrometre ile ölçülüp her soluk alışverişte hesaplandı. qan noninvazif olarak V-slope tekniği ile hesaplandı. Deneklerin maksimal solunumları [100.1±13.6 l/dk (K), 78.0±5.7 l/dk (R1), 57.5±5.0 l/dk (R2)] ve egzersiz kapasiteleri [255±30 W/dk (K) 241±17 W/dk (R1) ve 233±14 W/dk (R2)] solunum yolu rezistansındaki artış ile azalma gösterdi. Buna karşılık deneklerin qan değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı: 1.79±0.29 l/dk (K), 1.81±0.28 l/dk (R1) ve 1.76±0.17 l/dk (R2). Sonuç olarak egzersiz sırasında solunumun artışının akut olarak baskılanmasının sağlıklı insanlarda maksimal egzersiz kapasitesinde düşmeye sebep olmasına rağmen önemli bir sağlık kriteri olan aerobik kapasite üzerine etkisi olmamaktadır.