Primiparlarda Doğum Şeklinin Travmatik Doğum Algısı ve Maternal Bağlanma Üzerine Etkisi: Karşılaştırmalı Bir Çalışma

Abstract

Amaç: Travmatik doğum algısı doğum şekline göre değişmekte ve gelecekteki doğumları etkileyebilmektedir. Bu çalışma, doğum şeklinin primiparlardaki travmatik doğum algısı ve maternal bağlanma üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Tanımlayıcı, kesitsel nitelikteki bu çalışmaya 300 primipar kadın (150 normal, 150 sezaryen) dahil edilmiştir. Katılımcılar, doğumhane sorumluları ve aile sağlığı merkezi çalışanlarının desteğiyle kartopu örnekleme yöntemiyle ulaşılarak seçilmiştir. Veriler, doğum sonrası 4–6. haftalar arasında çevrim içi formlar aracılığıyla toplanmıştır. Veri toplama araçları tanıtıcı bilgi formu, City Doğum Travması Ölçeği ve Maternal Bağlanma Ölçeğidir. Bulgular: Kadınların yaş ortalaması 26,0±4,3 yıl, eşlerinin yaş ortalaması ise 29,3±4,8 yıldır. Maternal Bağlanma Ölçeği ortalama puanı 85,3±13,6; City Doğum Travması Ölçeği ortalama puanı 18,4±7,6’dır. İstenmeyen gebeliği olanlar ve sezaryen ile doğum yapanların travmatik doğum algısı anlamlı düzeyde daha yüksektir. Tek gebeliği olanların ortalama puanı 16,9±7,2 iken, iki gebeliği olanların puanı 22,1±6,7’dir. Travmatik doğum algısı ile maternal bağlanma puanları arasında zayıf ama anlamlı bir negatif korelasyon bulunmuştur. Sonuç: İstenmeyen gebelik ve sezaryen doğum, travmatik doğum algısını artırmaktadır. Kadınların evlilik, gebelik, doğum ve ebeveynlik süreçleri hakkında bilgilendirilmesi, üreme planlamasını destekleyerek travmatik deneyimlerin azaltılmasına katkı sağlayabilir. Doğum şekilleri ve doğum sonrası süreçler hakkında gebelik döneminden itibaren verilen eğitim, belirsizlik ve korkuyu azaltarak kadınların doğuma hazırlanmasını kolaylaştırabilir ve maternal bağlanmayı güçlendirebilir.