ADÖLESANLARDA ŞÜKRAN PRATİĞİNİN PSİKOLOJİK SAĞLAMLIK VE DUYGU DÜZENLEME ÜZERİNE ETKİSİ

Abstract

ADÖLESALARDA ŞÜKRAN PRATİĞİNİN PSİKOLOJİK SAĞLAMLIK VE DUYGU DÜZENLEME ÜZERİNE ETKİSİ Bu çalışma, şükran pratiğinin psikolojik sağlamlık ve duygu düzenleme becerileri üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla, randomize kontrollü deneysel desende yapılmıştır. Anadolu Lisesi'nde öğrenim gören adölesan öğrencilerle Nisan 2025- Mayıs 2025 tarihleri arasında yürütülen araştırmanın örneklemi, G*Power programı kullanılarak belirlenmiş ve 50 kişilik deney ile 50 kişilik kontrol grubundan oluşmuştur. Deney grubuna, beş oturumdan oluşan şükran pratiği müdahalesi uygulanmıştır. Kontrol grubuna müdahalede bulunulmamıştır. Ön test ve son test uygulanmıştır. Veriler, müdahale öncesi (öntest) ve sonrası (sontest) olmak üzere iki aşamada, araştırmacı tarafından yüz yüze toplanmış; bu süreçte Kişisel Bilgi Formu, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği Kısa Formu ile Çocuk ve Genç Psikolojik Sağlamlık Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programı ile analiz edilmiş ve anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Çalışmada öncelikle elde edilecek farklılıkları göstermek ve seçilen grupların benzer özellikler taşıdığını ifade etmek üzere Şükran müdahalesi öncesinde deney ve kontrol grupları arasında Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği (5.93±0.59) ile Çocuk ve Genç Psikolojik Sağlamlık Ölçeği (6.43±1.24) ön test puan ortalaması incelenmiş ve anlanlı bir farklılık bulunmamıştır (p=0.062, p=0.475). Şükran Pratiği sonrasında Deney ve Kontrol Gruplarında son test puanları karşılaştırılmış ve istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p=0.001). Sonrasında ölçekler ve alt gruplarına yapılan ANCOVA Analizi ile ön test etkisi kontrol altına alınarak son testte deney ve kontrol grupları, Şükran Pratiği ve Grup ile Şükran Pratiği ortak etkisi araştırılmış ve istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar elde edilmiştir (p<0.05). Araştırma sonucunda, deney grubunda yer alan öğrencilerin öntest ve sontest puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklar bulunmuş; şükran pratiği uygulanan bireylerin duygu düzenleme güçlüğü düzeyleri (2.54±0.13) azalırken, psikolojik sağlamlık düzeyleri (4.00±0.56) artmıştır. Anahtar Kelimeler: Psikolojik Sağlamlık, Duygu düzenleme, Adölesanlar, Psikiyatri Hemşireliği , Randomize kontrollü deney, Şükran, Şükran Pratiği

THE EFFECT OF GRATITUDE PRACTICE ON PSYCHOLOGICAL RESILIENCE AND EMOTION REGULATION IN ADOLESCENTS This study was conducted using a randomized controlled experimental design to examine the effects of gratitude practice on psychological resilience and emotion regulation skills. The research was carried out between April 2025 and May 2025 with adolescent students studying at an Anatolian High School. The sample was determined using the G*Power program and consisted of 50 participants in the experimental group and 50 in the control group. The experimental group received a gratitude practice intervention consisting of five sessions, while the control group received no intervention. Pre-tests and post-tests were administered. Data were collected face-to-face by the researcher in two stages: before (pre-test) and after (post-test) the intervention. The Personal Information Form, the Difficulties in Emotion Regulation Scale – Short Form, and the Child and Youth Resilience Measure were used for data collection. The data were analyzed using the SPSS software package, and the significance level was set at p<.05. To identify any differences and to confirm that the selected groups shared similar characteristics prior to the intervention, the pre-test mean scores of the Difficulties in Emotion Regulation Scale (5.93±0.59) and the Child and Youth Resilience Measure (6.43±1.24) were examined. No significant differences were found between the experimental and control groups at the pre-test stage (p=0.062, p=0.475). Following the gratitude practice, post-test scores of the experimental and control groups were compared, revealing statistically significant differences (p=0.001). Subsequently, ANCOVA analyses were conducted on the scales and their subdimensions to control for the effect of pre-tests, and the main and interaction effects of gratitude practice and group were evaluated. Statistically significant differences were found (p<0.05). As a result of the study, statistically significant differences were observed between the pre-test and post-test scores of students in the experimental group. Emotion regulation difficulties decreased (2.54±0.13), while psychological resilience levels increased (4.00±0.56) among individuals who participated in the gratitude practice. Keywords: Psychological Resilience, Emotion Regulation, Adolescents, Psychiatric Nursing, Randomized Controlled Trial, Gratitude, Gratitude Practice