OSMANLI TOPLUMUNDA KIZ ÇOCUKLARINA YÖNELİK CİNSEL İSTİSMAR VAKALARI ÜZERİNE BİR İNCELEME (19. YÜZYIL)

Abstract

Çocuklar üzerinde fiziksel ve psikolojik açıdan oldukça travmatik ve yıkıcı sonuçlar doğuran cinsel istismar vakaları, bütün toplumlarda görülen evrensel bir sorundur. Geçmişten günümüze tüm dini, ahlaki öğretilerde ve toplumsal normlarda cinsel istismar hoş karşılanmamakta, çeşitli cezai yaptırımlar ile önlenmeye çalışılmaktadır. Ancak mağdur çocuk olduğunda suç, ortaya çıkarılması zor ve karmaşık bir hal almaktadır. Nitekim çocuklar genellikle aile ve akrabaları tarafından istismar edilmektedir. Çocuklar kandırılma, terk edilme korkusu gibi nedenlerle istismarı gizlemekte ya da kendilerini ifade edememektedir. Günümüzde gerek kitle iletişim araçları gerekse sivil toplum kuruluşları vasıtasıyla çocuk istismarı sıklıkla ülke gündemine gelmekte ve toplumsal tepkilere yol açmaktadır. Bu durum güncel bir sorun olmayıp, Osmanlı toplumunda da çocuklara yönelik cinsel istismar vakalarına rastlanılmaktadır. Çocuk istismarı tarihinin incelenmesi, günümüzde örtülü ya da açık şekilde giderek artan çocuk istismar vakalarının toplumsal temellerini analiz etmek açısından oldukça önemlidir. Konuyla ilgili literatür taraması yaptığımızda, Osmanlı Devleti’nde doğrudan kız çocuklarına yönelik cinsel istismar konulu akademik bir çalışmanın bulunmadığını gözlemledik. Buradan hareketle çalışmamızda, Osmanlı hukukunda çocukların konumu ve cinsel istismar suçuna değinerek, arşiv belgelerinden edindiğimiz bilgilerin ışığında çocuk mağduriyeti karşısında hukukun işlerliğine ve Osmanlı toplumunda kız çocuklarına yönelik cinsel istismar vakalarına odaklanacağız. Böylece yüzyıllarca öteden bir çağrı yaparak, günümüzde toplumumuzun, ahlaki ve vicdani bir sorunu olan çocuklara yönelik cinsel istismarı görünür kılmayı amaçlamaktayız.