KARACADAĞ’DA GÖÇEBE HAYVANCILIK VE GÖÇERLER

Abstract

Türkiye ortalama yükseltisi fazla ve dağlık alanların geniş yer kapladığı bir ülkedir. Kısa mesafeler arasındaki yükselti farkı fazla olduğundan, göçebe hayvancılık ve yaylacılık faaliyetleri bakımından büyük bir potansiyele sahiptir. Kırsal ekonomik düzenin zenginliklerinden biri olan göçebe hayvancılık faaliyeti ise ülkemizde giderek önemini yitirmektedir. Göçebe hayvancılık faaliyetlerinin önemini yitirmesinde; mera alanlarının daralması ve göçebe hayvancılık faaliyetlerinin zorlu ekonomik koşullarını sürdüremeyen göçebelerin yerleşik hayata geçmesi etkili olmaktadır. Şanlıurfa ve Diyarbakır il sınırları içerisinde yer alan Karacadağ volkanik kütlesi, günümüzde sayıları oldukça azalmış olan göçebelerin, kullandıkları az sayıda yayla alanından birisidir. Karacadağ’ı yayla olarak kullanan göçebe Kejan aşireti, kışı, iklim koşullarının daha elverişli olduğu güneyde, Şanlıurfa ve çevresinde geçirmektedir. Göçebelerin yaylak ve kışlak arasında göç etmelerine bağlı olarak gelişen bu kırsal ekonomik düzen, çevresindeki alanlarda sosyal ve kültürel bakımdan derin izler de bırakmaktadır.