MİLLİ MÜCADELE'YE MUHALİF UNSURLAR VE FAALİYETLERİ

Abstract

Osmanlı Devleti'nin Birinci Dünya Savaşı'ndan yenilerek çıkması, yıkılış sürecinin sonu olmuştu. Yenilgiyi kabul ederek, Mondros Mütarekesi'ni imzalayan Osmanlı Devleti, bir bakıma bu Mütareke ile birlikte tasfiye sürecine girmişti. Mütareke döneminde İstanbul yönetimleri, İtilaf Devletlerinin emrivakilerini kabul ederek, kaderine razı olurken, Türk milleti İstanbul ve İtilaf politikalarına karşı çıkmış, hukuku ve bağımsızlığı için mücadeleye girişmek yönünde tavır almıştı. Bu durumda mevcut yönetim ve bazı kesimler idari, siyasi ve ideolojik hassasiyetlerle, halkın oluşturduğu Kuvayımilliye hareketine karşı olumsuz tavırlar takınmış, şartları daha da zorlaştırdıklarını ileri sürerek faaliyetlerini engellemek istemişlerdi. Milli Mücadele Hareketi, Padişahın egemenlik haklarına müdahale sayılmıştı. 1919-1922 yılları arasında verilen, Milli iradenin hakimiyetini ve milli devlet yapısını kurmaya çalışan Milli Mücadele Hareketi'ne karşı Saltanatçı, Hilafetçi, mandacı çevreler, Milli Mücadele Hareketini İttihatçılıkla, milliyetçilikle, Bolşeviklikle itham etmişlerdi. Onların gözünde Kuvvacılar ve mücadele içinde yer alanlar itaatsiz, isyankar unsurlardı. Bu çalışmada, Milli Mücadele'ye karşı gerek İstanbul yönetim çevrelerinin, gerek dönemin parti ve cemiyetlerinin, gazeteci, siyasetçi şahısların muhalif tavırları incelenmeye çalışılmıştır. Çalışmada, dönemin basın organları, arşiv belgeleri ve konuyla ilgili araştırma eserlerden faydalanılmıştır. Anahtar Kelimeler: Milli Mücadele, Zararlı Cemiyetler, Mandacılık, Mondros Mütarekesi, Milli Mücadele Basını.

The defeat of the Ottoman Empire from the First World War was the end of the collapse process. The Ottoman Empire, which accepted the defeat and signed the Armistice of Mudros, in a way entered the liquidation process with this Armistice. During the armistice period, the Istanbul administrations accepted the fait accompli of the Entente Powers and accepted their fate, while the Turkish nation opposed Istanbul and the Entente policies and took a stand to fight for its law and independence. In this case, the current administration and some sections, with administrative, political and ideological sensitivities, had negative attitudes towards the Kuvayimilliye movement, which was formed by the people, and wanted to prevent their activities by claiming that they made the conditions more difficult. The National Struggle Movement was regarded as an intervention in the sovereignty rights of the Sultan. Against the National Struggle Movement, which was given between 1919-1922, which tried to establish the dominance of the national will and the structure of the national state, the Sultanate, Caliphate, and mandate circles accused the National Struggle Movement of Unionism, nationalism and Bolshevikism. In their eyes, the Kuwvaists and those involved in the struggle were disobedient, rebellious elements. In this study, the oppositional attitudes of both Istanbul administrative circles, parties and societies of the period, journalists and politicians against the National Struggle were tried to be examined. In the study, the press organs of the period, archive documents and research works related to the subject were used. Keywords: National Struggle, Harmful Societies, Mandate, Armistice of Mudros, Press of National Struggle.