DENEYSEL DİYABETİK RAT MODELİNDE RETİNAL DOKUDA NEFERİN'İN ETKİSİ

Abstract

Diyabetes Mellitus komplikasyonlarından biri Diyabetik retinopatidir. Diyabetin retinopati patofizyolojisinde; oksidatif stres, apoptozis, kontrolsüz vasküler proliferasyon bulunmaktadır. Çalışmamızın amacı; streptozotosinle (STZ) diyabet oluşturulmuş ratların retinalarında Vasküler Endotelyal Büyüme Faktörü (VEGF), Proliferatif Hücre Çekirdek Antijeni (PCNA) immün reaktivitelerini, apoptozisi, oksidatif stres düzeylerini incelemek ve Neferin'in etkisini araştırmaktır. Çalışmada 35 adet, 8-10 haftalık Sprague Dawley cinsi erkek ratlar her grupta 7'şer tane olacak şekilde rastgele beş gruba ayrıldı. Kontrol grubuna (grup I) 4 haftalık deney süresince bir uygulama yapılmadı. Sham grubuna (grup II) deney başlangıcında 60 mg/kg tek doz STZ ve deney süresince her gün 0,25ml/kg %0,9 normal salin intraperitoneal uygulandı. Neferin grubuna (grup III) deney süresince her gün 4 mg/kg Neferin intraperitoneal uygulandı. Grup IV ve V'e deney başlangıcında 60 mg/kg tek doz STZ intraperitoneal uygulandı. Diyabet+Bevacizumab grubuna (grup IV) tek seferlik 0,01mL (2,5 mg/kg) Bevacizumab ve her gün 0,25ml/kg %0,9 normal salin intraperitoneal uygulandı. Diyabet+Neferin grubuna (grup V) her gün intraperitoneal 4mg/kg Neferin uygulandı. Deney sonunda dekapitasyon yapılıp, enükleasyon yapıldı. Serumda, göz doku homojenatında Total Antioksidan Kapasitesi (TAS) ve Total Oksidatif Stres (TOS) düzeyleri Enzyme-Linked ImmunoSorbent Assay (ELİSA) yöntemiyle değerlendirildi. PCNA, VEGF için immünohistokimyasal boyama yapıldı ve TUNEL yöntemiyle apoptozise giden hücreler belirlendi. Diyabet grubuyla karşılaştırıldığında, Diyabet+Neferin grubunda TAS düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı artma görülürken; TOS, VEGF düzeylerinde ve apoptotik hücrelerde anlamlı azalma gözlendi (p<0.05), PCNA düzeylerinde anlamlı değişiklik görülmedi. Çalışmamızda diyabetin retina dokusunda TAS'ı azalttığı, TOS ve apoptotik hücreleri, VEGF ve PCNA immünreaktivitelerini arttırdığı, Neferin'in PCNA dışındaki parametreleri tersi yönde değiştirdiği görüldü. Sonuç olarak Neferin'in diyabetin etkilerini azaltabileceği kanaatine varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Diyabetik retinopati, Rat, Neferin, PCNA, VEGF

Diabetic retinopathy is a complications of diabetes mellitus and oxidative stress, apoptosis, uncontrolled vascular proliferation causes this condition. Aims of our study are to investigate the levels of Vascular Endothelial Growth Factor (VEGF) and Proliferating Cell Nuclear Antigen (PCNA) immunoreactivities, apoptosis, oxidative stress levels in rats with streptozotocin (STZ)-induced diabetes and the effect of Neferine. In this study, 8-10 weeks-old Sprague Dawley male rats used (n=35). Diabetes induced with single-dose 60mg/kg STZ intraperitoneal (IP) injection in diabetes groups. The control group got no treatment. Diabetes-Sham group received 0.25ml/kg 0.9% saline via IP injection daily. Neferine-treatment group received 4mg/kg Neferine via IP injection daily. Diabetes+Bevacizumab group received single dose 2.5mg/kg Bevacizumab and daily 0.25ml / kg 0.9% normal saline via IP injection. Diabetes+Neferine group received 4mg/kg Neferine via IP injection daily. Diabetes+Neferine group have shown significant increase in Total Antioxidant Status (TAS) and a significant decrease in Total Oxidant Status (TOS) in serum and eye tissue homogenate with ELISA. VEGF levels and number of apoptotic cells significant decrease compared to diabetes group (p<0.05) and There was no significant change in PCNA levels with immunohistochemistry staining. In our study, we observed that diabetes reduced TAS levels; increased TOS levels, number of apoptotic cells, and VEGF, and PCNA immunoreactivity in retinal tissue. It was also observed that Neferine changed these parameters in the opposite direction except PCNA. Based on our study, we concluded that Neferine could reduce the effect of diabetes. Key Words: Diabetic retinopathy, Rat, Neferine, PCNA, VEGF.