A MATERIAL FEMINIST APPROACH TO WILLIAM SHAKESPEARE'S HAMLET

Abstract

Bu çalışmanın amacı maddeyi, özellikle insan bedeninin ve doğanın maddeselliğini, William Shakespeare'in ünlü oyunu Hamlet'e odaklanarak feminist teori ve uygulamalarda ön plana çıkarmaktır. Kavramsal çerçevesine maddeci feminist teorinin rehberlik ettiği ve daha önceki Shakespeare çalışmalarına katkıda bulunması beklenen bu tez, Ophelia'nın Hamlet'teki maddi dünyayla iç içe geçmesinin, kültür/doğa, erkek/kadın ve insan/insan-dışı dahil olmak üzere birçok ikilikçi sınıflandırmanın yeniden ele alınmasına ilişkin yeni anlayışlar sunmasını analiz eder. Bu bağlamda, bu çalışma yaşanmış deneyim, maddesel pratik ve biyolojik töz üzerine özel bir vurgu yaparak bedenin maddeselliğini aktif bir güç olarak ele alır. Ağırlıklı olarak postmodern ve postyapısal teoriler etrafında birleşen maddeci feminizmden yola çıkan bu çalışma, Hamlet'te maddesellik, beden, doğa ve kadın arasındaki ilişkinin kültürel bir oluşum olup olmadığını eleştirel bir şekilde inceler. Böylece, bu çalışma, Shakespeare'in Hamlet'teki Ophelia'nın doğal dünyayla iç içe geçmesini temsilinin bir dizi anlam oluşturma uygulaması olarak değerlendirilen kültür/doğa, erkek/kadın ve insan/insan-dışı kategorileri arasında daha esnek bir ilişki olduğunu sunabileceğini gösterir.

The purpose of this thesis is to bring the material, specifically the materiality of the human body and the natural world, to the forefront of feminist theory and practice with a special focus on William Shakespeare's renowned play Hamlet. Drawing on material feminist literary criticism as the principle guiding paradigm and contributing to the previous Shakespearean scholarship, this thesis will explore the manner in which Ophelia, in Hamlet, offers fresh insights into the reconsideration of many dichotomous categorizations, including culture/nature, man/woman, and human/nonhuman. In this regard, this study considers the materiality of the body as an active force with a special emphasis on lived experience, corporeal practice, and biological substance. Drawing mainly upon materialist feminism, coalescing around postmodern and poststructural theories, this study critically investigates whether the correlation between materiality, body, nature, and woman in Hamlet is a cultural construction. Therefore, this study indicates that Shakespeare's representation of Ophelia's entanglement with the natural world in Hamlet can offer a sense of fluidity between dichotomous categorizations, including culture/nature, man/woman, and human/nonhuman, considered and interpreted as a set of meaning-making practices.