AKADEMİK İYİMSERLİK İLE ÖĞRETMEN MUTLULUĞU ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Bu araştırmada öğretmenlerin akademik iyimserlik ve mutluluk düzeylerini çeşitli değişkenlere göre belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmanın problemi öğretmenlerin akademik iyimserlik ile mutluluk düzeyleri arasında nasıl bir ilişki olduğunu belirlemektir. Literatürde akademik iyimserlik ve öğretmen mutluluğu ilişkisine dair bir araştırma yer almaması nedeniyle bu araştırma önem taşımaktadır. Araştırmada her iki değişken için de öğretmenlerin bireysel akademik iyimserlikleri ve mutlulukları ele alınmıştır. Nicel araştırma yöntemlerinden olan ilişkisel tarama deseni ile desenlenmiştir. İlişkisel tarama modeli iki ya da daha fazla değişken arasındaki ilişkinin yönünü ve derecesini belirlemeyi amaçlamaktadır. 2024-2025 eğitim-öğretim yılı Elazığ il merkezindeki okul öncesi, ilkokul, ortaokul ve lise kademesinde görev yapan öğretmenler ile araştırma gerçekleştirilmiştir. Tabakalı örnekleme yöntemi ile uygulama yapılmıştır. Toplamda 161 kadın ve 148 erkek olmak üzere 313 katılımcıya ulaşılmıştır. Uç değerler çıkarıldıktan sonra 306 katılımcı araştırma analizlerine tâbi tutulmuştur. Araştırmada Öğretmen Mutluluk Ölçeği ve Akademik İyimserlik Ölçeği Öğretmen Formu kullanılmıştır. Öğretmen Mutluluk Ölçeği için ?=.91; AİÖÖF için ?=.74 olarak saptanmıştır. Akademik iyimserliğin; medeni durum, görev yapılan okul kademesi, ve okul türüne göre anlamlı fark gösterdiği, branş değişkenine göre yüksek düzeyde anlamlı fark gösterdiği saptamıştır. Öğretmen mutluluğu ile medeni durum, eğitim durumu, branş ve ünvan değişkenlerinin ilişkili olduğu saptanmıştır. Öğretmen mutluluk düzeyindeki değişimin %28.6'sı akademik iyimserlik algısı ile açıklanabilir. Evli öğretmenlerin ve lisansüstü eğitim alanların iş yükünün hafifletilmesi akademik iyimserliklerini ve mutluluklarını artırabilir.

This study aims to determine teachers' levels of academic optimism and happiness according to various variables. The research problem is to determine the relationship between teachers' academic optimism and happiness levels. This study is important because there is no research in the literature on the relationship between academic optimism and teacher happiness. The study examined teachers' individual academic optimism and happiness for both variables. It was designed using a correlational survey pattern, which is one of the quantitative research methods. The correlational survey model aims to determine the direction and degree of the relationship between two or more variables. The research was conducted with teachers working in preschool, elementary school, middle school, and high school levels in the Elazığ city center during the 2024-2025 academic year. The stratified sampling method was used. A total of 313 participants were reached, including 161 women and 148 men. After excluding outliers, 306 participants were subjected to research analysis. The Teacher Happiness Scale and the Academic Optimism Scale Teacher Form were used in the study. ?=.91 was determined for the Teacher Happiness Scale and ?=.74 for the AİÖÖF. It was determined that academic optimism showed significant differences according to marital status, school level, and school type, and showed a highly significant difference according to the branch variable. Teacher happiness was found to be related to marital status, educational status, subject, and title variables. 28.6% of the variation in teacher happiness levels can be explained by the perception of academic optimism. Reducing the workload of married teachers and those with postgraduate education may increase their academic optimism and happiness.