MANİSA'DA YAŞAYAN YÖRÜKLER ÜZERİNE SOSYOLOJİK BİR ARAŞTIRMA

Abstract

Bu doktora tez çalışmasında, Manisa Yörükleri göçerlik durumları, aile yapıları, yerleşik hayatla uyumu, kültürel özellikleri, Yörüklüğe yönelik algı ve beklentileri, Yörüklüğü yansıtan karakteristik özellikleri vb. parametreler etrafında sosyolojik açıdan analiz edilmiştir. Bu anlamda çalışma, Manisa'da yaşayan Yörükleri bütünsel olarak anlama çabası olarak değerlendirilmelidir. Alan çalışması olarak sistematik biçimde tasarlanan bu araştırma, nicel araştırma yöntemi temel alınarak yürütülmüş, elde edilen bulgular nitel verilerle desteklenerek analiz edilmiştir. Bu doğrultuda, basit tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen 270 kişiye anket uygulanmış, anketler aracılığıyla elde edilen nicel veriler, Yörük katılımcılarla gerçekleştirilen enformel görüşmeler ve saha gözlemleriyle güçlendirilmiştir. Araştırmada Manisa Yörüklerinin eğitim düzeylerinin eskiye göre arttığı, temel ekonomik faaliyetlerinin hayvancılık ve tarım olduğu, günümüzde yerleşik yaşama geçilse de göçerliğin belli ölçüde devam ettiği, göçer yaşanmasa da köy ve yaylada yerleşik olarak yaşamının onlar için alışkanlıklarını sürdürmenin bir yolu olarak görüldüğü, gelirlerinin büyük kısmının evin gıda ve hayvanların masrafları için harcadıkları, sade ve mütevazı yaşadıkları bulgulanmıştır. Bununla birlikte, hayvancılıkta karşılaşılan sorunlar, modernleşme ile olan temas, Yörüklerin çocukları için daha rahat ve itibarlı meslek beklentisi gibi unsurlar Yörüklükte yaşanan sosyo-kültürel ve ekonomik değişimi yansıtmaktadır. Fakat Manisa Yörüklerinin çoğunun dünyaya yeniden gelse yine Yörük olmak istemesi Yörüklüğe duyulan aidiyeti yansıttığı gibi bu kültürün belli ölçüde sürdürülmesindeki temel etkenin "Yörüklükle kurulan ünsiyet" olduğunu ortaya koymaktadır.

This doctoral thesis analyzes the nomadic lifestyle of the Yoruk people of Manisa, their family structures, distribution patterns within their lives, cultural characteristics, perceptions and expectations regarding Yoruk identity, and the characteristic features reflecting Yoruk life, etc., from the perspective of their distribution system within the environment. In this sense, the study should be considered an effort to understand the Yoruk people living in Manisa holistically. This research, systematically designed as a field study, was conducted based on the fundamental research method; the findings obtained were analyzed by supporting them with qualitative data. Accordingly, a survey was administered to 270 people selected through a simple random sampling method; the qualitative data obtained through the surveys were strengthened with informal interviews and field observations of the Yoruk people. The research revealed that the education level of the Manisa Yoruk people has increased compared to the past, their main economic activities are animal husbandry and agriculture, and although they have transitioned to settled life, nomadic life continues to a certain extent. Even if they don't live a nomadic life, they see settled life in villages and highlands as a way of maintaining their habits. They spend a large portion of their income on food and animal expenses for their homes, and they live simply and modestly. However, the increasing problems encountered in animal husbandry and the Yoruk people's expectation of more comfortable and prestigious professions for their children reflect the socio-cultural and economic changes experienced in the Yoruk community. Nevertheless, the fact that most of the Manisa Yoruk people would want to be Yoruk again if they were to be reborn reflects their sense of belonging to the Yoruk culture and reveals that the fundamental factor in the continuation of this culture to a certain extent is "the familiarity established with the Yoruk culture."