SPOR FAALİYETLERİNE KATILAN ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN SOSYAL BECERİ VE SALDIRGANLIK DURUMUNUN ARAŞTIRILMASI

Abstract

Bu çalışmanın amacı; Diyarbakır ilindeki Ortaokul Öğrencilerinin Spor Yapma Durumlarına Göre Sosyal Beceri ve Saldırganlık Düzeylerinin Araştırılmasıdır. Araştırmada "nicel yöntem" kullanılmıştır. Çalışmanın evrenini: Diyarbakır ilindeki ortaokulda okuyan öğrenciler oluştururken örneklemi ise; Diyarbakır ilindeki belirli ortaokulda rastgele örneklem yöntemiyle seçilen öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklem sonucunda en az 500 öğrenciye ulaşılmıştır. Araştırmada kullanılacak olan veri toplama aracı üç bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde katılımcıların bireysel, demografik verilerini ortaya koyacak kişisel bilgi formu, ikinci bölümde Kocayürük tarafından geliştirilen Sosyal Beceri Ölçeği, üçüncü bölümde ise "Buss Durkee Düşmanlık Envanteri"nin güncelleştirilmiş hali Saldırganlık Ölçeğidir.Verilerin analizinde lisanslı SPSS paket programı kullanılmıştır. Araştırmada istatistiksel analizlerin anlamlılık düzeyleri p<0.05'e göre verilerin frekans ve yüzde değerleri belirlenmiştir. İlk olarak sosya-demografik değişkenlere göre farklılaşmalara bakılmış ve normallik varsayımını karşılayan verilere "Independet sample t-testi", "tek yönlü varyans analizi ",İki ölçek arasındaki ilişki için Pearson Kolerasyon Testi, ölçekler arası etki için Regrasyon testleri uygulanmıştır. Saldırganlık ve saldırganlık alt boyutları arasındaki korelasyon ilişkisi incelendiğinde pozitif yönlü anlamlılık tespit edilmiştir. Saldırganlık ölçeği ile sosyal beceri ölçeği arasındaki korelasyon ilişkisine bakıldığında negatif yönlü ilişki görülmektedir. Regresyon ilişkisinde iki ölçek arasındaki etkiye bakıldığında pozitif yönde anlamlılık bulunmuştur. Spor yapan ve yapmayan ortaokul öğrencilerinin sosyal beceriler ile ilişkilendirildiğinde saldırganlık düzeylerinin pozitif yönde ve bu etkinin %3,8 oranında olduğu görülmektedir.

The purpose of this study is to investigate the social skills and aggression levels of middle school students in Diyarbakır based on their participation in sports activities. A "quantitative method" was used in the research. The population of the study consists of middle school students in Diyarbakır, while the sample consists of students selected randomly from certain middle schools in Diyarbakır. As a result of the sampling, at least 500 students were reached. The data collection tool used in the research consists of three sections. The first section includes a personal information form to gather the participants' individual and demographic data, the second section utilizes the Social Skills Scale developed by Kocayürük, and the third section uses the Aggression Scale, an updated version of the Buss Durkee Hostility Inventory. Licensed SPSS software was used for data analysis. The significance levels of the statistical analyses in the study were determined as p<0.05, with the frequency and percentage values of the data identified accordingly. Initially, differences according to socio-demographic variables were examined, and "Independent sample t-test" and "one-way analysis of variance" were applied to the data meeting the normality assumption. Pearson Correlation Test was used to assess the relationship between the two scales, and Regression tests were applied to examine the effect between the scales. A positive correlation was found between aggression and its sub-dimensions. When examining the correlation between the aggression scale and the social skills scale, a negative relationship was observed. In the regression analysis, a positive significance was found when examining the effect between the two scales. When associating the social skills of middle school students who do and do not participate in sports, it was found that aggression levels were positively correlated, with this effect being 3.8%.