RATLARDA OKSİJENLE İNDÜKLENMİŞ RETİNOPATİ MODELİNDE İNTRAPERİTONEAL CRYPTOTANSHİNONE VE DECORİN UYGULANMASININ ETKİNLİĞİNİN ARAŞTIRILMASI

Abstract

Bu çalışmanın amacı, in vivo oksijen indükte retinopati (OİR) rat modelinde cryptotanshinone (CPT) ve decorin (DCN)'in terapötik etkinliğini araştırmak ve sonuçlarımızı prematüre retinopatisi (ROP)'nde etkinliği kanıtlanmış bevacizumab ile karşılaştırmaktır. Çalışmada her grupta 7 denek olmak üzere toplam 35 adet Sprague Dawley cinsi rat kullanıldı. Grup A dışındaki 28 adet rat doğumlarını takiben 14 gün boyunca, %50 ve %10 arasında dalgalanma gösteren oksijene maruz bırakılarak, OİR modeli oluşturuldu. Grup A'da OİR modeli oluşturulmadan, grup B'de ise OİR modeli oluşturularak tıbbi veya cerrahi herhangi bir müdahale yapılmadı. Tedavi grubu olarak belirlediğimiz grup C, D ve E'de OİR modeli oluşturularak deneyin 15-17. günlerinde sırasıyla her bir gruba intraperitoneal CPT, DCN ve bevacizumab enjeksiyonları yapıldı. Retinal neovaskülarizasyonun kantitatif değerlendirmesi için iç limitan membran (İLM)'ın vitreal yüzeyindeki neovasküler endotelyal hücre çekirdekleri sayıldı. Vasküler endotelyal büyüme faktörü (VEGF) ve tümör nekrozis faktör-? (TNF-?) immünohistokimyasal analizi immünreaktif boyanan hücrelerin şiddeti ve yaygınlığına göre elde edilen bir histoskor ile değerlendirildi. Grup A'da İLM'nin vitreal yüzeyinde neovasküler endotelyal hücre çekirdeği izlenmedi. Grup B, C, D ve E'de sırasıyla 13,14±1,34, 7,28±0,75, 6,57±1,51 ve 6,71±1,49 ortalama neovasküler endotelyal hücre çekirdeği gözlendi. Grup C, D ve E'de ortalama neovasküler endotelyal hücre çekirdeği sayısı grup B'ye göre anlamlı azaldı (p<0,001). Ortalama neovasküler endotelyal hücre çekirdeği sayısı grup E ile grup C ve D arasında benzerdi (sırasıyla p=0,897, p=0,999). İmmünohistokimyasal boyamada, VEGF immünreaktivitesi sırasıyla 0,07±0,02, 0,97±0,21, 0,29±0,14, 0.37±0.12 ve 0.23±0.17 ve TNF-? immünreaktivitesi sırasıyla 0,02±0,02, 1,11±0,36, 0,38±0,31, 0,37±0,13 ve 0,62±0,21'idi. Grup B'de, VEGF ve TNF-? immünreaktivitesi grup A ile karşılaştırıldığında belirgin olarak arttı (p<0,001). Grup C, D ve E'de VEGF ve TNF-? immünreaktiviteleri, Grup B'ye göre anlamlı olarak azaldı (p<0,001). VEGF ve TNF-a immünreaktiviteleri Grup E ile grup C ve D arasında benzerdi (sırasıyla VEGF; p=0,951, p=0,449 ve TNF-a; p=0,359, p=0,304). Sonuç olarak OİR modelinde CPT veya DCN tedavisi ile neovaskülarizasyon anlamlı oranda baskılandı ve bevacizumab ile kıyaslandığında bu etki benzer bulundu. Sonuçlarımız ROP tedavisi açısından gelecek vadetmektedir. Ancak bu ajanların İV kullanımı ve doz ayarlaması ile ilgili daha ileri deneysel çalışmalar gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Cryptotanshinone, decorin, prematüre retinopatisi, oksijen indükte retinopati

The aim of this study was to investigate the therapeutic efficacy of cryptotanshinone (CPT) and decorin (DCN) in an in vivo oxygen-induced retinopathy (OIR) rat model and to compare our results with bevacizumab which has proven success in premature retinopathy (ROP). A total of 35 Sprague Dawley rats, 7 in each group were used in this study. OIR model was created by exposing oxygen fluctuating between 50% and 10% for 14 days to 28 rats other than group A after their birth. Any of medical and surgical intervention was not performed in group A without OIR model and in group B with OIR model. Between the 15th and 17th days of the experiment intraperitoneal CPT, DCN and bevacizumab injections were applied respectively to each treatment group C, D and E with creating OIR model. For the quantitative assessment of retinal neovascularization the nuclei of neovascular endothelial cells on the vitreal side of the inner limiting membrane (ILM) were counted. Immunohistochemical analysis of vascular endothelial growth factor (VEGF) and tumor necrosis factor-? (TNF-?) has been done according to a histoscore obtained by the intensity and extent of the immunoreactive stained cells. Neovascular endothelial cell nucleus was not observed in the vitreal surface of ILM in group A. In groups B, C, D and E, mean neovascular endothelial cell nuclei were observed 13,14±1,34, 7,28±0,75, 6,57±1,51 and 6,71±1,49, respectively. The mean number of neovascular endothelial cell nuclei decreased significantly in group C, D and E compared to group B (p<0,001). The mean number of neovascular endothelial cell nuclei was similar between group E and groups C and D (p=0,897, p=0,999, respectively). In immunohistochemical staining, the immunoreactivity of VEGF were 0,07±0,02, 0,97±0,21, 0,29±0,14, 0.37±0.12 and 0,23±0,17, respectively and TNF-? were 0,02±0,02, 1,11±0,36, 0,38±0,31, 0,37±0,13 and 0,62±0,21, respectively. In group B, VEGF and TNF-? immunoreactivity were significantly increased compared to group A (p<0,001). Immunoreactivity of VEGF and TNF-? was significantly decreased in group C, D and E compared to group B (p<0,001). VEGF and TNF-? immunoreactivities were similar between group E and groups C and D (VEGF; p=0,951, p=0,449, respectively and TNF-?; p=0,359, p=0,304, respectively). In conclusion, neovascularization was significantly suppressed by CPT or DCN treatment in the OIR model and this effect was similar when compared with bevacizumab. Our results are promising in terms of ROP treatment. However, further experimental studies on IV use and dose adjustment of these agents are required. Key words: Cryptotanshinone, decorin, retinopathy of premature, oxygen induced retinopathy