DOĞU ANADOLU BÖLGESİ GENÇLİK HİZMETLERİ VE SPOR İL MÜDÜRLÜKLERİ BÜNYESİNDE ÇALIŞAN ANTRENÖRLERİN ÖFKE VE ÖFKE İFADE TARZLARININ İNCELENMESİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı, Doğu Anadolu Bölgesi Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüklerinde görev yapan antrenörlerin öfke ve öfke ifade tarzlarının bazı demografik özellikler açısından araştırılmasıdır. Araştırma grubunu; Ağrı, Ardahan, Bitlis, Bingöl, Elazığ, Erzincan, Erzurum, Hakkari, Iğdır, Kars, Malatya, Muş, Tunceli, Van illeri Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüklerinde çalışan 38 kadın (%24.2), 119 erkek (%75,8) antrenör oluşturmaktadır. Araştırmanın sonucuna ulaşmak için Spielberg (1983) tarafından geliştirilmiş olan, güvenirlilik ve geçerliliği Özer (1994) tarafından yapılan 34 soruluk likert tipi ölçek ve demografik bilgilerin elde edilmesi amacıyla ''Kişisel Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemleri olarak sayı, yüzde, ortalama, standart sapma kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkinin hesaplanmasında Pearson Korelasyon, iki bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında niceliksel sürekli verilerin karşılaştırılmasında Kruskall Whallis testi kullanılmıştır. Kruskall Whallis testi sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı olarak Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular istatistiksel olarak p<0.05 düzeyinde anlamlılık ile test edilmiştir. Sonuç olarak; kadro, yaş, kilo, cinsiyet, medeni durum, branş, antrenörlük yılı, eğitim durumu değişkenleri açısından antrenörlerin öfke düzeylerinin farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Ancak antrenörlerin sürekli öfke puanları ortalamalarında yaşanılan yer değişkenine göre anlamlı bulgular elde edilmiştir (Mann Whitney U=1 814,00; p=0,012<0,05). İlde yas?amını sürdürenlerin bu?yu?ks?ehirde yaşayanlara go?re o?fke du?zeyinin yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. Yapılan çalışma; günlük hayatta kaçınılmaz olarak artan rekabetin beraberinde getirdiği öfkenin saldırganlık boyutuna geçmeden kontrolün sağlanması ve düzgün ifade edilmesi konusunda önem taşımaktadır.

This study aims to study the anger of trainers working at Eastern Anatolia Region Provincial Directorate of Youth and Sports and the way they express their anger in terms of some demographic characteristics. Population of the study consists of 38 female (24.2%) and 119 male (75.8%) trainers working at Provincial Directorate of Youth and Sports in Ağrı, Ardahan, Bitlis, Bingöl, Elazığ, Erzincan, Erzurum, Hakkari, Iğdır, Kars, Malatya, Muş, Tunceli, Van. For the results of the study, "Personal Information Form" which was developed by Spielberg (1983) and of which reliability and validity were made by Ozer (1994) and which consist of 34 questions Likert type scale was used to obtain demographic information. Number, percentage, mean, standard deviation were used as descriptive statistical methods in the evaluation of the data. The Pearson Correlation coefficient has been estimated, The Mann-Whitney U test was used to compare quantitative continuous data between two independent groups, and the Kruskall Whallis test was used to compare quantitative continuous data among more than two independent groups. Mann-Whitney U test was used as a complement to determine the differences after the Kruskal Wallis test. The obtained findings were statistically tested with significance at p <0.05 level. As a result, it was determined that the anger levels of the trainers did not change in terms of variables such as age, gender, age, gender, marital status, branch, coaching years, education status. However, significant results were obtained according to the variables of the trainees' average anger scores (Mann Whitney U = 1 814.00, p = 0.012 <0.05). It was founded that those who live in cities have a higher anger level than those living in metropolises. The study emphasizes that the anger brought by the competition which inevitably increases in daily life should be controlled without being an aggression and expressed in a proper way.