YÜKSEKÖĞRETİM ÖĞRENCİ MENTORLUK ÖLÇEĞİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Abstract

Bu araştırma, yükseköğretimde mentorluk olgusunun önemini ve etkisini anlamak amacıyla yapılmıştır. Öğrencilerin kişisel gelişimine, kariyer hedeflerine ve akademik başarılarına katkıda bulunabilen mentorluk programlarının önemi giderek artmaktadır. Bu çalışmada, bir üniversitede farklı bölümlerde öğrenim gören 270 öğrenci üzerinde Crisp (2009) tarafından geliştirilen ve Gök ve Aydın (2017) tarafından Türkçe’ye uyarlanan Yükseköğretim Öğrenci Mentorluk Ölçeği kullanılarak mentorluk kavramının öğrencilerin bakış açısıyla ilişkisi araştırılmıştır. Ölçekte güvenirlik adına Cronbach Alpha içtutarlık katsayısı, Türk kültürüne uygunluğu için de yapı geçerliğini belirleyen Açımlayıcı Faktör analizi uygulanmıştır. Bu ölçekten elde edilen veriler öğrencilerin mentorluk programlarından beklentilerini ve deneyimlerini değerlendirmek için kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, ölçeğin katılımcılara yol gösterme, mentorluk, akademik başarıya ulaştırma ve rol model olma gibi önemli faktörleri ölçmede etkili olduğunu göstermektedir. Ölçeğin uygulanması için araştırmacının da görev yaptığı üniversiteden gerekli izinler alınarak kolay örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda mentorluk ölçeğinin cinsiyet ve bölüm gibi demografik değişkenlere göre anlamlı farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir. Buna bağlı olarak Kız öğrencilerin yükseköğretimdeki mentorluk algıları, erkek öğrencilere göre daha fazladır. Bu bulgular, mentorluk programlarının çeşitli öğrenci gruplarına yönelik olarak tasarlanması ve uygulanması gerekliliğini vurgulamaktadır. Araştırma sonuçları, yükseköğretimde mentorluk programlarının öğrencilerin kişisel gelişimine ve başarılarına olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. Ayrıca öğrencilerinin bölüm değişkenine göre varyans (ANOVA) analizi ile karşılaştırıldığı analizde, üniversite öğrencilerinin mentorluk uygulamalarına ilişkin algılarının öğrenim gördükleri bölüm değişkenine göre farklılaştığı anlaşılmıştır. Buna bağlı olarak da farklılaşmanın en fazla olduğu bölümlerin Çocuk Gelişimi bölümü ile Mühendislik Fakültesi öğrencileri arasında olduğu tespit edilmiştir. Yükseköğretim kurumlarının mentorluk programlarını önemsemesi ve bu programların etkinliğini artırmak için gerekli adımları atması, öğrencilerin kişisel gelişimlerini desteklemek ve başarılarını artırmak açısından hayati öneme sahiptir.