TRANSKUTANÖZ BİLİRUBİN ÖLÇÜMÜNÜN PREEKLAMPSİ TANISINDAKİ ETKİNLİĞİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Preeklampsi, dünya çapındaki gebeliklerin %2 - %8'sini komplike eden, obstetrinin en karışık komplikasyonlarındandır. Bu durum, postpartum kanama, sepsis ve maternal enfeksiyon gibi faktörlerle birlikte, maternal morbidite ve mortalitenin başlıca sebeplerinden biridir. Günümüzde anne ölümlerinin %17 sinden fazlasından sorumludur ve halen anne ölümünün en sık üçüncü nedenidir. Preeklampsi çeşitli klinik tabloları olan multisistemik bir hastalıktır ve bu durum hipertansiyon ve proteinüri yokluğunda bile mevcut olabilir. Hastalığın başlangıcı ve klinik seyri tahmin edilemez. Bu nedenle hastalığın tanı, tedavi ve prediksiyonu için güçlü araçlara ihtiyaç vardır. Çalışmamızda, preeklampsi tanısı konulan gebelerde, vücudun farklı bölümlerinden, noninvaziv transkutanöz bilirubin (TKB) ölçüm cihazı ile yapılan bilirubin ölçümlerinin preeklampsi tanısındaki etkinliğini incelemeyi amaçladık. Çalışmaya Ekim 2023 ile Eylül 2024 tarihleri arasında Elazığ Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı'na başvuran ve doğum yapan 86 gebe dahil edildi. Gebeler sağlıklı gebeler (Grup 1, n = 30), preeklampsi tanılı gebeler (Grup 2, n = 30) ve ağır preeklampsi tanılı gebeler (Grup 3, n = 26) olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Doğum öncesi dönemde giden rutin kan tetkiklerine ek olarak tüm hastalardan, transkutanöz bilirubin ölçüm cihazı kullanılarak 2 farklı bölgeden (maternal alın cildi ve uterin fundus hizasına karşılık gelen cilt bölümü) transkutanöz bilirubin ölçümü yapıldı ve bu iki değerin ortalaması da kaydedildi. Transkutanöz ölçümler her bölgede üçer kez yapılıp, üç ölçümün ortalaması alındı. Verilerin istatistiksel analizinde, normal dağılım gösteren nicel bağımsız verilerin analizinde ANOVA (Tukey test) kullanıldı. Normal dağılıma uymayan nicel bağımsız verilerin analizinde Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U test kullanıldı. Nitel bağımsız verilerin analizinde ki-kare test, ki-kare test koşulları sağlanmadığında ise Fischer test kullanıldı. Gruplar Mann-Whitney U (MWU) testi kullanılarak ikili olarak karşılaştırıldı ve p < 0,05 anlamlı kabul edildi. Grup 1, 2 ve 3'de yer alan hastaların yaş, gravida, parite, abortus, küretaj sayısı ve vücut kitle indeksi parametreleri benzer olup, istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmamıştır. Yine, total kan bilirubin düzeyi Grup 1, 2 ve 3 için sırası ile 0,47 ± 0,17, 0,50 ± 0,46 ve 0,62 ± 0,48 olup, anlamlı fark gösterilememiştir (p > 0,05). Transkutanöz bilirubin değerleri ağır preeklampsi grubunda (Grup 3), alın, fundus cildi ve ortalama transkutanöz bilirubin değerleri için sırasıyla 7,12 ± 1,81, 6,12 ± 2,25 ve 6,63 ± 1,69 olup, Grup 1 ve 2 ile karşılaştırıldığında anlamlı olarak daha yüksek saptanmıştır (p < 0,05). Grup 1'de alın, fundus cildi ve ortalama transkutanöz bilirubin düzeyleri sırasıyla 3,07 ± 0,85, 2,35 ± 0,97 ve 2,71 ± 0,76 ve Grup 2'de 6,09 ± 1,94, 4,94 ± 1,64 ve 5,52 ± 1,59 olarak bulunmuş olup, Grup 1 ve 2 karşılaştırıldığında, bu üç değerin Grup 2'de istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek olduğu bulunmuştur (p < 0,05). Aynı değerler Grup 2 ile 3 arasında karşılaştırıldığında Grup 3'de istatistiksel olarak anlamlı şekilde daha yüksek olduğu bulunmuştur (p < 0,05).

Preeclampsia is one of the most complex complications in obstetrics, affecting 2%–8% of pregnancies worldwide. Alongside factors such as postpartum hemorrhage, sepsis, and maternal infection, it remains one of the leading causes of maternal morbidity and mortality. Preeclampsia is currently responsible for over 17% of maternal deaths and is the third most common cause of maternal mortality globally. It is a multisystemic disease presenting with various clinical profiles and can occur even in the absence of hypertension or proteinuria. The onset and clinical progression of the disease are unpredictable, necessitating robust tools for its diagnosis, treatment, and prediction. In our study, we aimed to evaluate the effectiveness of bilirubin measurements obtained using a non-invasive transcutaneous bilirubin (TCB) device from different body regions in pregnant women diagnosed with preeclampsia. The study included 86 pregnant women who were admitted to and delivered at the Department of Obstetrics and Gynecology, Elazig Fırat University Faculty of Medicine, between October 2023 and September 2024. Participants were divided into three groups: healthy pregnancies (Group 1, n = 30), pregnancies with preeclampsia (Group 2, n = 30), and severe preeclampsia cases (Group 3, n = 26). In addition to routine antenatal blood tests, transcutaneous bilirubin measurements were performed on all participants from two different regions (maternal forehead skin and the skin area corresponding to the uterine fundus) using a TCB device. The average of these two measurements was also recorded. Each region was measured three times, and the mean of the three measurements was used. Statistical analyses included ANOVA (Tukey test) for normally distributed quantitative independent data, While Kruskal-Wallis and Mann-Whitney U tests were used for non-normally distributed data. For qualitative independent data, the chi-square test was used, and Fisher's exact test was applied when chi-square test conditions were not met. Pairwise group comparisons were performed using the Mann-Whitney U (MWU) test, with a p-value of <0.05 considered statistically significant. No statistically significant differences were observed in age, gravidity, parity, abortion, curettage number, or body mass index parameters among the patients in Groups 1, 2, and 3. Total serum bilirubin levels were 0.47 ± 0.17, 0.50 ± 0.46, and 0.62 ± 0.48 in Groups 1, 2, and 3, respectively, showing no significant difference (p > 0.05). However, transcutaneous bilirubin levels in the severe preeclampsia group (Group 3) were significantly higher compared to Groups 1 and 2. The forehead, fundus skin, and average TCB values in Group 3 were 7.12 ± 1.81, 6.12 ± 2.25, and 6.63 ± 1.69, respectively (p < 0.05). In Group 1, these values were 3.07 ± 0.85, 2.35 ± 0.97, and 2.71 ± 0.76, while in Group 2, they were 6.09 ± 1.94, 4.94 ± 1.64, and 5.52 ± 1.59, respectively. Comparisons between Groups 1 and 2 revealed statistically significant higher TCB values in Group 2 (p < 0.05). Similarly, comparisons between Groups 2 and 3 showed statistically significantly higher TCB values in Group 3 (p < 0.05).