Akciğer Kanser Fare Modelinde Apigenin'in Kemopreventif Etki Mekanizmaları

Abstract

Akciğer kanseri, dünya çapında hem erkeklerde hem de kadınlarda önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir ve kemoprevansiyon, bu hastalığı kontrol altına almak için umut verici bir stratejidir. Poliaromatik hidrokarbon sınıfından biri olan Benzo(a)piren (B(a)P) tütün dumanının temel bileşenlerinden biridir ve güçlü bir akciğer kanserojeni olarak kabul edilir. Kanser tedavisinde kemoterapi en iyi tedavi yöntemlerinden biridir. Ancak, insan vücudunda dikkat çekici fizyolojik etkileri, düşük toksisitesi ve mutajenik olmayan özellikleri olduğu düşünülen flavonlar gibi doğal ve yenilebilir küçük moleküller, anti-kanser ajan geliştirme konusunda giderek daha fazla ilgi görmektedir. Bu nedenle, bu çalışmada akciğer kanserinin inisiasyon, promosyon ve progresyonuna müdahale etmesi beklenen apigeninin etki yolları ve etkili doz miktarının araştırılması amaçlanmıştır. Erkek wistar fareleri; kontrol, B(a)P, apigenin tedavi grupları (sırasıyla 20, 35, 50 ve 65 mg/kg ) olmak üzere 6 gruba ayrıldı. Akciğer kanseri oluşturmak için 50 mg/kg dozundaki B(a)p, 4 hafta boyunca haftada 2 kez oral gavaj yoluyla uygulandı. Farklı dozlardaki apigenin, akciğer kanseri indüksiyonundan bir hafta önce deney sonuna kadar haftada 3 kez oral gavaj olarak uygulandı. Biyokimyasal olarak plazma ve süpernatant örneklerinde inflamasyon, oksidan-antioksidan, anjiyogenez ve kanser belirteçlerinden seçilen parametrelerin düzey değişiklikleri ELISA yöntemi ile değerlendirildi. PTEN, PI3K, Akt, TSP-1 ve HIC-1 protein ekspresyon düzeylerini belirlemek için Western blot, gen ekspresyonlarını belirlemek için ise qRT-PCR yöntemi kullanıldı. Doku hasarı hematoksilen-eozin boyama yöntemi ile tespit edildi. Plazma ve süpernatant APRIL, TNF-?, IL-6, MDA, MPO, survivin, bcl-2, annexin-V, PEDF, TSP-1, TGF-ß, HDAC1, NSE, CXCL5, SCCA ve CYFRA 21-19 düzeyleri B(a)P grubunda kontrole göre daha yüksekti. SOD ve CAT düzeyleri ise B(a)P grubunda kontrole göre daha düşük bulundu. PTEN ve HIC1 protein ekspresyon düzeyleri, kanser taşıyan farelerde sağlıklı kontrollere kıyasla daha düşükken, PI3K, Akt, TSP1 ve PEDF protein ekspresyon düzeyleri daha yüksek bulundu. Mevcut veriler, apigenin'in farelerde B(a)P?ın neden olduğu akciğer kanserini iyileştirmede etkili olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, apigenin dozu arttıkça akciğer kanserine karşı korumada daha etkili olduğu gözlenmiştir. Olası mekanizmalar, inflamasyon, anjiyogenez ve apoptozis yolu parametreleri ekspresyonunun azaltılması ve ardından oksidan parametrelerin ekspresyonlarının arttırılması ile bağlantılı olabilir.