KALSİYUM DOBESİLAT VE PENTOKSİFİLLİNİN RATLARDA RANDOM PATERNLİ MCFARLANE FLEBİ YAŞAYABİLİRLİĞİNE ETKİLERİNİN ARAŞTIRILMASI

Abstract

Flepler insan vücudundaki çeşitli fonksiyonel ve estetik kayıplara neden olabilecek farklı doku defektlerinin onarımında kullanılır ve plastik cerrahinin temel ameliyatlarından biridir. Flep cerrahisinde ortaya çıkabilecek en önemli komplikasyonlardan biri flep distalinde veya totalinde oluşabilecek bir nekrozdur. Flep nekrozu hasta morbiditesini artıracak, yatış süresini uzatacak ve tekrarlayan operasyonlara sebep olabilecek önemli bir konudur. Bu yüzden flep yaşayabilirliği üzerine birçok deneysel çalışma yapılmış ve medikal ajanlar kullanılımıştır. Çalışmalarda kullanılan bu medikal tedavilerin birçoğu antioksidatif ajanlar, periferik vazodilatörler ve antitrombotik ajanlardir Çalışmamızda amacımız hem antioksidan özelliği bulunan hem de periferik vazodilatör etkisi bulunan Kalsiyum dobesilat (CaD) ajanının random flep yaşayabilirliğine etkisini araştırmak ve daha önce de olumlu etkilerinin olduğu bilinen Pentoksifilin(PTX) ajanı ile etkilerini karşılaştırmak, aynı zamanda da bu ilaçların kombine tedavilerinde sonuçları değerlendirmektir. Bu çalışmada yaşları 2-4 ay arasında, 200-250 gr ağırlığında olan 40 adet Sprague Dawley tipi sıçanlar denek olarak kullanılmıştır. Sıçan sırtında random paternli kranial bazlı 9x3 cm boyutunda McFarlane flep tasarlanmıştır. Çalışmada kontrol n(10), CaD n(10), PTX n(10) ve CaD+PTX n (10) olmak üzere 4 grup belirlenmiştir. Deney Kontrol grubuna intraperitonel serum fizyolojik, CaD grubuna deneyin 0.günü itibari ile 7 gün boyunca her gün oral gavaj yoluyla 50mg/kg/günden CaD verilmiş, PTX grubuna 7 gün boyunca her gün 40mg/kg/günden PTX intraperitoneal olarak uygulanmıştır. CaD+PTX grubuna ise ilaçlar kombine bir şekilde verilmiştir. Denekler 7.günde sakrifiye edilmiş ve topografik inceleme için dijital fotoğraflar çekilmiş ardından histopatolojik inceleme için örnekler alınmıştır. Flep yaşayan alan/flep nihai total alanına olan oranı deney kontrol grubunda ortalama 27,214±7,886, bu oran CaD grubunda 66,643±15,110, PTX grubunda 70,000±10,006, CaD+PTX grubunda 79,949±6,767 olarak bulunmuştur. Histopatolojik parametreler ilaç uygulanan gruba kıyasla kontrol grubunda önemli ölçüde daha şiddetli ödem, nekroz, PMNL artışı, fibroblast proliferasyonu ve damarlanma artışı olduğunu göstermiştir. Bu histopatolojik parametreler kombine ilaç tedavisi uygulanan grupla, ilaçların tek tek uygulandığı gruplar arasında da kombine grup lehine istatistiksel olarak farklar olduğunu ortaya koymuştur. CaD random cilt flebi beslenmesi üzerine olumlu etkileri görülmüştür. PTX ile aralarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamasına rağmen kombine tedavide anlamlı farklılık bulunmuştur. Antioksidan, antiapoptotik, antiinflamatuvar ve periferik vazodilatör etkileri olan Kalsiyum dobesilat random paternli flep sağkalımını artırmak adına tercih edilebilir ve diğer antioksidan ve vazodilatör ajanlarla kombine kullanılabilir. Anahtar sözcükler: Kalsiyum dobesilat, Pentoksifilin, McFarlane flebi, flep beslenmesi.Flaps are used in the repair of different tissue defects that may cause various functional and aesthetic losses in the human body and are one of the basic operations of plastic surgery. One of the most crucial complications that may occur in flep surgery is panviap or total flep necrosis. Flap necrosis is an important issue that may increase patient morbidity, prolong hospitalisation and cause recurrent operations. Therefore, many experimental studies have been conducted on flep viability and medical agents have been used. Many of these medical treatments used in these studies are antioxidative agents, peripheral vasodilators, antithrombotic agents, etc. The aim of our study was to investigate the effect of Calcium Dobesilate (CaD), which has both antioxidant and peripheral vasodilator effects, on random flep viability and to compare its effects with pentoxifylline (PTX), which is also known to have positive effects, and to evaluate the results of combined treatments of these drugs. In this study, 40 Sprague Dawley rats aged between 2-4 months and weighing 200-250 g were used as subjects. A cranial based McFarlane flep of 9x3 cm in size was designed in a random pattern on the back of the rat. In the study, 4 groups were determined as control n (10), CaD n (10), PTX n (10) and CaD+PTX n (10). The control group received intraperitoneal saline, the CaD group received calcium dobesilate 50mg/kg/day by oral gavage every day for 7 days from day 0 of the experiment, and the PTX group received pentoxifylline 40mg/kg/day intraperitoneally every day for 7 days. CaD+PTX group received the drugs in combination. The subjects were sacrificed on the 7th day and digital photographs were taken for topographic examination and samples were taken for histopathological examination. The ratio of flep living area to flep final total area was found to be 27,214±7,886 in the control group, 66,643±15,110 in the CaD group, 70,000±10,006 in the PTX group, and 79,949±6,767 in the CaD+PTX group. Histopathological parameters showed that there were significantly more severe oedema, necrosis, PMNL increase, fibroblast proliferation and vascularisation increase in the control group compared to the drug treated group. These histopathological parameters also revealed that there were statistical differences between the combined group and the groups in which the drugs were administered individually in favour of the combined group. CaD had favourable effects on random skin flep nutrition. Although there was no statistically significant difference with pentoxifylline, a significant difference was found in the combined treatment. CaD , which has antioxidant, antiapoptotic, anti-inflammatory and peripheral vasodilator effects, can be preferred to increase random pattern flep survival and can be used in combination with other antioxidant and vasodilator agents. Key words: Calcium dobesilate, Pentoxifylline, McFarlane flep, flep blood supply