Fibromiyalji Etki Şiddetinin Dürtüsellik ile İlişkisi

dc.contributor.authorBaykara, Sema
dc.contributor.authorBerk, Ejder
dc.date.accessioned2026-08-12T15:36:32Z
dc.date.issued2018
dc.departmentFırat Üniversitesi
dc.description.abstractAmaç: Etiyolojisi henüz aydınlatılmamış olan fibromyalji sendromu (FMS) ile dürtüsellikilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Etik kurul onayı alındıktan sonra Amerikan Romatoloji Koleji’nin 2010 tanı kriterlerine göre FMS tanısı alan ve Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve İstatistiksel El Kitabı 5 (The Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders) (DSM-5)’e göreherhangi bir psikiyatrik tanısı olmayan 110 hasta çalışmaya dâhil edildi. Tüm hastalara tarafımızcahazırlanmış yarı yapılandırılmış bir sosyodemografik ve klinik veri formu, Fibromiyalji Etki Anketi(FEA), Barratt Dürtüsellik Ölçeği (BIS-11) uygulandı. Bulgular: Çalışmaya alınan Fibromiyalji Sendromu (FMS) hastalarının (110) yaş ortalaması 42,74±9,99 yıl idi. FEA puanı arttıkça (FMS şiddetiartışı) dikkatle ilgili dürtüsellik (attentional) ve bilişsel düzensizlik (cognitive instability) puanlarıda artmakta idi. Hastalar FEA puanlarına göre hafif (70 altı) ve şiddetli (70 ve üzeri) FMS olmaküzere iki gruba ayrıldı. Yüz on kadın hastanın 59 (%53,3)’u hafif, 51 (%46,7)’i şiddetli FMS idi. İkigrup arasında yaş, boy, kilo, beden kitle indeksi açısından anlamlı bir farklılık gözlenmedi. İki gruparasında bilişsel düzensizlik alt ölçeği puanı açısından farklılık saptandı. Şiddetli FMS’de bilişseldüzensizlik puanı, hafif FMS’ye göre daha yüksek idi. Diğer parametrelerde farklılık saptanmadı.Sonuç: Fibromiyalji sendromu tanılı hastalarda hastalık şiddetinin artışı BIS-11’in dikkatle ilgilidürtüsellik ve bilişsel düzensizlik alt ölçek puan artışı ile korelasyon göstermesi ve bilişsel düzensizlik alt ölçek puanının şiddetli FMS grubunda daha yüksek bulunması hastalığın etiyopatogenezinde ve klinik seyrinde dürtüselliğin etkili olabileceğini göstermektedir. Bu durumun tedavisürecinde göz önünde bulundurulması ve buna yönelik psikoterapötik yaklaşımların tedaviye eklenmesi tedaviye verilen yanıtı güçlendirebilmektedir.
dc.identifier.doi10.5336/healthsci.2018-62363
dc.identifier.endpage213
dc.identifier.issn2536-4391
dc.identifier.issue3
dc.identifier.startpage208
dc.identifier.trdizinid357169
dc.identifier.urihttps://doi.org/10.5336/healthsci.2018-62363
dc.identifier.urihttps://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/357169
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/11508/35035
dc.identifier.volume3
dc.indekslendigikaynakTR-Dizin
dc.language.isotr
dc.relation.ispartofTürkiye Klinikleri Sağlık Bilimleri Dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.relation.tubitakinfo:eu-repo/grantAgreement/TUBITAK//
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.snmzKA_TR-Dizin_20260511
dc.subjectGenel ve Dahili Tıp
dc.subjectRomatoloji
dc.subjectPsikoloji
dc.titleFibromiyalji Etki Şiddetinin Dürtüsellik ile İlişkisi
dc.typeArticle

Dosyalar