KEDİLERDE DIŞ KULAKYOLU HASTALIKLARI ÜZERİNE GÖZLEMLER

Abstract

Bu çalışma kedilerde dış kulak yolu hastalıklarının değerlendirilmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışma materyalini Fırat Üniversitesi Veteriner Fakültesi Hayvan Hastanesi ve İstanbul ili serbest veteriner hekimlerinin kliniklerine getirilen ve ayrıca Elazığ Belediyesi Geçici Hayvan Bakım Evi ve Rehabilitasyon Merkezindeki kulak hastalıklarına sahip olan 104 adet farklı yaş, ırk ve cinsiyetteki kedi oluşturmuştur. Hasta hayvanların ırkı, yaşı ve cinsiyeti ve anamnez bilgileri, şikayetlerin ne zaman başladığı, hastalığın oluş şekli ve gerçekleşme zamanı tespit edilmiş, saptanan anormal oluşumlar fotoğraflanarak kayıt altına alınmıştır. Olgularda mikrobiyolojik ve parazitolojik analizler 104 adet kedide yapılmış en çok karşılaşılan olguların Malassezia spp. (n=101, %48.6), O. cynotis (n=67, %32.2) ve Staphylococcus spp. (n=41, %19.7) , Pseudomonas spp. (n=25, %12), Microsporum spp. (n=10, %4.8), Candida spp. (n=8, %3.8), Proteus spp. (n=8, %3.8), Aspergillus spp. (n=4, % 1.9), E. coli (n=3, %1.4), Trichophyton spp. (n=2, %1) olduğu, paraziter bulgularda ise N. cati (n=8 %3.8) ve O. cynotis (n= %32.2) akarlarının aktif rol oynadığı belirlendi. Vakalardan 58'inde birden fazla etken izole edilirken, yalnızca 28 vakada tek bir etken tespit edildi. Kafa eğme, kulak kaşıma, boyun bölgesinde yara şikayetleriyle gelen daha önce otitis eksterna geçirmemiş hastalarda bulla timpanicada polip tespit edildi. Timpanik bulladaki polip bulguları rastlanan vakalara ventral bulla osteotomisi önerildi. İşitme kaybı ve sistemik vestubüler bulgular ile seyderen prognozu tekrarlayan otitis eksterna ya da kronik otitis eksterna olan olgulara MR görüntülemesi yapıldı. Tekrarlayan otitis eksterna vakalarında, vakanın kökenini belirlemede radyografi ve BT ve MR gibi ileri görüntü tekniklerinin anamneze göre doğru şekilde seçilmesi otitis eksterna hastalığın prognozu açısından büyük önem taşıdığı belirlendi. Kedilerde dış kulak yolu hastalıklarının primer nedeninin otitis media ve kronik otitis media olduğu anlaşıldı. İleri görüntülemede intra venöz kontrast madde verilmesi sonrası timpanik bullada bulunan kolesteatoma, lenf nodlarında lenfadenopati bulgularında prognoz kötü seyirliydi. Toplamda 27 vakaya ileri görüntüleme uygulanmış polip ve malignite bulunmayan otitis medialı enfeksiyonu bullayla sınırlı olan vakalarda (n= 4/6) miringitomi ile alınan örneklerle yapılan sağaltımlarda başarılı sonuç elde edilmiştir. Çalışmadan elde edilen bulgular alınan iyi bir anamnez, yapılan detaylı muayene ve konulan doğru teşhis sonucunda uygulanan tedavi, kedilerde dış kulak yolu hastalıklarının tedavisinin olumlu sonuçlanacağını göstermiştir.

This study was conducted to evaluate external ear canal diseases in cats. The study material consisted of 104 cats of different ages, breeds, and sexes that were presented to Fırat University Faculty of Veterinary Medicine Animal Hospital, private veterinary clinics in Istanbul, and Elazığ Municipality Temporary Animal Shelter and Rehabilitation Center with ear disorders. The breed, age, and sex of the patients, anamnesis information, the onset time of complaints, the course and timing of the disease were determined, and the detected abnormal formations were photographed and recorded. Microbiological and parasitological analyses were performed in 104 cats. The most frequently encountered agents were Malassezia spp. (n=101, 48.6%), O. cynotis (n=67, 32.2%), and Staphylococcus spp. (n=41, 19.7%), followed by Pseudomonas spp. (n=25, 12%), Microsporum spp. (n=10, 4.8%), Candida spp. (n=8, 3.8%), Proteus spp. (n=8, 3.8%), Aspergillus spp. (n=4, 1.9%), E. coli (n=3, 1.4%), and Trichophyton spp. (n=2, 1%). In parasitological findings, N. cati (n=8, 3.8%) and O. cynotis (32.2%) mites were found to play an active role. In 58 of the cases, more than one agent was isolated, while in only 28 cases a single agent was identified. In patients presenting with head tilt, ear scratching, and wounds in the neck region who had not previously experienced otitis externa, polyps were detected in the tympanic bulla. Ventral bulla osteotomy was recommended for cases with polyp findings in the tympanic bulla. MRI imaging was performed in cases with recurrent otitis externa or chronic otitis externa accompanied by hearing loss and systemic vestibular signs. In recurrent otitis externa cases, the correct selection of advanced imaging techniques such as radiography, CT, and MRI based on anamnesis was of great importance in terms of disease prognosis. It was determined that the primary cause of external ear canal diseases in cats was otitis media and chronic otitis media. In advanced imaging, poor prognosis was associated with findings such as cholesteatoma in the tympanic bulla and lymphadenopathy in the lymph nodes after intravenous contrast administration. A total of 27 cases underwent advanced imaging, and successful results were obtained in the treatment of otitis media cases limited to the bulla without polyps or malignancy (n=4/6), with samples taken via myringotomy. The findings obtained from this study showed that a good anamnesis, detailed examination, accurate diagnosis, and appropriate treatment can lead to successful outcomes in the treatment of external ear canal diseases in cats.