EREKTİL DİSFONKSİYON TEDAVİSİNDE İNTRAKAVERNOZAL VAZOAKTİF MADDE ENJEKSİYONU: DEĞİŞİK TEDAVİ MODELLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Abstract

Efektif disfonksiyon, yeterli bir cinsel performans için gerekli ereksiyon sağlayamama ve/veya devam ettirememe durumudur. Üroloji kliniklerinde Erektil Disfonksiyoıılu hastaların teşhis ve tedavisinde çok çeşitli yöntemlerin yanında, intrakavernozal vazoaktif madde enjeksiyonun sıklıkla kullanıldığı bilinmektedir. Bu amaçla; Vaskulojenik kökenli olmayan erektil disfonksiyoıılu hastalanıl tedavisinde, İntrakavernozal vazoaktif madde enjeksiyonu şeklinde, dört değişik tedavi seçeneği ile 40 hastayı içeren prospektif, randomize ve muayeneye dayalı bir çalışma yapıldı. Çalışma kapsamına alınan 40 hastaya intrakavernozal olarak, 60mg papaverin (n=10) 15jıgr PGEı,(n=10) 60 mg adenozin (n=10) ve 1 ml'sinde 22,5 mg papaverin, 8ugr PG Ej, 0,8 mg fentolamin bulunan karışımdan(trimiks) (n=10) 0,4cc enjekte edildi. Çalışmada, ereksiyon ortalama başlama süresi, ereksiyonu devam ettirme süresi, ereksiyonun derecesi ve kalitesi, ve meydana gelen komplikasyonlar değerlendirildi. Elde edilen bulgular değerlendirildiğinde; İlaç etkinliği çoktan aza doğru, trimiks, PG Eı, papaverin ve adenozin olarak bulundu. Sonuçlar ki- kare(P<0,05) ve t testi (P=0,001) ile değerlendirildiğinde aralarında anlamlı fark mevcuttu. Her dört hasla grubunda çalışma sırasında ciddi bir komplikasyona rastlanmadı. Sonuç olarak; vaskuler kökenli olmayan eriktil disfonksiyon tedavisinde, intrakavernozal vazoaktif madde enjeksiyonu etkili,emniyetli ve pratik bir yöntemdir. Adenozin erektil disfonksiyon tedavi ve tanısında aday olabilecek bir ajandır. Fakat daha kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır. İntrakavernozal enjeksiyon tedavi programına girecek erektil disfonksiyoıılu hastalarda tirimiks, anlamlı bir başlangıç tedavisi olabilir. Anahtar Kelimeler: İntrakavernozal Enjeksiyon, Papaverin, PGEı, Adenozin,, Fentolamin VII TC YÜKSEKÖĞRETİM KÜESJL5J