Doğal olarak enfekte olmuş farklı tür hayvanlardan, post-mortem olarak elde edilen beyin numunelerinde, klasik kuduzun rutin laboratuvar teşhisinde real time RT-PCR testinin değerlendirilmesi

Abstract

Bu çalışmada, doğal olarak enfekte olmuş farklı hayvan türlerine ait beyin numunelerinde klasik kuduzun teşhisi için real-time RT-PCR testi değerlendirildi. Çalışma materyalini Elazığ Veteriner Kontrol Enstitüsü‘ne 2011 yılı boyunca Türkiye’nin Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde bulunan Elazığ, Malatya, Diyarbakır, Mardin, Tunceli, Muş, Bingöl, Batman, Şırnak, Hakkâri ve Bitlis illerinden getirilen 36 köpek, 13 sığır, 6 koyun, 6 eşek, 4 at, 4 tilki, 3 kurt, 2 kedi ve 1 keçiye ait toplam 75 adet kuduz hastalığı şüpheli beyin numunesi oluşturmuştur. Farklı hayvan türlerine ait beyin numunelerinden kuduz virüsü genomunu tespit etmek amacıyla klasik kuduz virüsüne özgü primer ve TaqMan prob seti kullanıldı. Bu primer ve prob seti, beyin numunelerine real-time RT-PCR testi optimize edilerek uygulandı. Laboratuvara ulaşan beyin numunelerine floresan antikor tekniği (FAT) ve deneme hayvanı inokulasyonu (MIT) testleri ile birlikte real time RT-PCR testi de yapıldı. Real-time RT-PCR testi ile 75 beyin numunesinin 53’ünde kuduz virusuna ait spesifik viral RNA tespit edildi. Otoliz olmuş 3 adet köpek beyni numunesine FAT ve MIT uygulanamazken, real-time RT-PCR testi sonucunda bu numunelerin birinde kuduz virusuna ait spesifik viral RNA tespit edildi. Taze (n=72) beyin dokularından etçillerde C. ammonis, otçullarda Cerebellum’dan elde edilen homojenatlara direkt FAT testi uygulandı, 72 beyin numunesinin 51’inde viral antijenler tespit edildi. Aynı homojenatlardan MIT yöntemiyle 72 beyin numunesinin 52’inde virüs izolasyonu sağlandı. Taze beyin numunelerinden elde edilen MIT testi sonuçlarının, real-time RT- PCR testi sonuçları ile tam uyum gösterdiği (%100) görüldü. Sonuç olarak, klasik kuduz teşhisinde direkt beyin dokusuna uygulanan real-time RT-PCR testinin, hem FAT ve MIT uygulanamayan otoliz olmuş numunelerde güvenle kullanılabileceği ve hem de alt yapısı sağlanmış laboratuvarlarda invitro şartlarda FAT için doğrulayıcı test olarak da kullanılabileceği tespit edilmiştir.