KIRAAT-I AŞERE İMAMLARININ RÂVİLERİ VE TARİKLERİ

Abstract

Kıraat farklılıklarının tarihsel arka planı ''yedi harf'' kavramı etrafında şekillenmiş ve bu olgu kıraatlerin menşei olarak kabul edilmiştir. Kıraat imamlarının yedi harf içindeki tercihlerinden ibaret olan; ancak sonraki nesillere aktarımı itibariyle mezkûr imamlardan sonra gelenlere nispetle farklı isimler ile anılan kıraat vecihleri ise, ravi ve tarikler tarafından aktarılan vecihler olmak üzere ikili bir düzlemde eğitim-öğretime konu olmuştur. Bu çalışmada, bütüncül bir bakış açısıyla hem kıraat tarihi verileri ele alınmış hem de rivayet ve tarik kavramlarının ifade ettiği anlamlar analiz edilerek örneklendirilmiş; aynı zamanda aşr-ı suğra ve aşr-ı kubra programlarındaki ayrım gözetilerek kıraat imamlarının ravileri ve kıraat tarikleri hakkında geniş çaplı bir değerlendirmeye gidilmiştir. Bu manada kıraat terminolojisinde önemli bir yer işgal eden mezkûr mefhumlara dair tespit ve değerlendirmelerde bulunularak adeta teorik ve pratik yönüyle mevcut literatürün bir özeti çıkarılmıştır.

The historical background of the Qur'ânic recitation differences has been shaped around the concept of "seven letters" and this phenomenon has been accepted as the origin of the Qur'ânic recitations. Consisting of the preferences of the imams of the Qırâah in seven letters; however, the aspects of recitation, which are known by different names compared to those who came after the aforementioned imams, have been the subject of education on a dual plane, as aspects transmitted by narrators and tariks. In this study, both the historical data of Qırâah were handled with a holistic point of view, and the meanings of the concepts of narration and tarik were analyzed and exemplified; At the same time, a wide-ranging evaluation has been made about the narrators and Qırâah tariks of the imams of the Qırâah, taking into account the distinction in the ashara sughra and ashara kubra programs. In this sense, by making determinations and evaluations about the aforementioned notions, which occupy an important place in the Qırâah terminology, a summary of the existing literature has been made, almost in terms of theory and practice.