Psikiyatri Hemşirelerinde Görülen Tükenmişlik Sendromu ile Merhamet Yorgunluğu Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışma, psikiyatri hemşirelerinde görülen tükenmişlik sendromu ile merhamet yorgunluğu arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntemler: Çalışmanın evrenini bir Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde çalışmakta olan 177 hemşire oluşturmaktadır. Örneklem seçimine gidilmemiştir. Çalışmaya katılmayı kabul eden hemşirelerle yüz yüze görüşülerek anketler toplanmıştır. Araştırma verilerinin toplanmasında “Kişisel Bilgi Formu”, “Maslach Tükenmişlik Ölçeği” ve “Merhamet Yorgunluğu Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde aritmetik ortalama, standart sapma, yüzdelik dağılım, ki kare testi, Student t-testi, Mann-Whitney U testi ve Fisher kesin ki-kare testleri kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmada hemşirelerin Merhamet Yorgunluğu Ölçeği toplam puan ortalamasının 66,47±6,07 (yüksek) olduğu saptanmıştır. Maslach Tükenmişlik Ölçeği alt boyutları incelendiğinde duygusal tükenme puan ortalamasının 26,52±4,29 (orta), duyarsızlaşma puan ortalamasının 15,90±3,04 (yüksek) ve kişisel başarı puan ortalamasının 16,33±6,66 (yüksek) olduğu tespit edilmiştir. Duygusal tükenme ve duyarsızlaşma ile merhamet yorgunluğu arasında pozitif yönde güçlü bir ilişki saptanmıştır (p?0,05). Bu sonuçlar doğrultusunda, tükenmişliğin alt boyutları olan duygusal tükenme ve duyarsızlaşma ile merhamet yorgunluğunun birbiri ile ilişkili olduğu görülmektedir. Sonuç: Hemşirelerde tükenmişliğin alt boyutları olan duygusal tükenme ve duyarsızlaşma arttıkça merhamet yorgunluğunun arttığı belirlenmiştir.