SM KATKILI CE ESASLI HİDROKSİAPATİT NUMUNELERİN SENTEZİ VE KARAKTERİZASYONU

Abstract

Bu çalışmada, seryum (Ce) esaslı samaryum (Sm) katkılı hidroksiapatit (HAp) numuneleri yaş kimyasal yöntem vasıtasıyla hazırlandı ve deneysel olarak karakterize edildi. X-ışını kırınımı (XRD) analizi sonuçları her bir numunenin herhangi bir safsızlık fazı olmaksızın HAp fazına sahip olduğunu gösterdi. Sm katkısındaki artışın kristal yapı ile alakalı parametreleri etkilediği tespit edildi. Sm miktarındaki artışla kristal büyüklüğünün arttığı gözlendi. Fourier dönüşümlü kızılötesi (FTIR) spektrumu analizleri her bir numune için HAp fazının oluşumunu destekledi. 25–800 °C sıcaklık aralığında alınan diferansiyel termal analiz (DTA) ve termogravimetrik analiz (TGA) sonuçlarından, numunelerin bu sıcaklık aralığında termal olarak kararlı oldukları ve her bir numune için ihmal edilebilir kütle kaybı meydana geldiğini görüldü. Taramalı elektron mikroskobu (SEM) incelemeleri, Sm katkısının morfoloji üzerinde belirgin bir etkiye sahip olmadığını gösterdi. Enerji dağılımlı X-ışını (EDX) analizleri katkılama işleminin başarılı olduğunu destekledi. Bunlara ilave olarak, teorik sonuçlar Sm katkısı arttıkça bant aralığı enerjisinin azaldığını gösterdi.

In this study, cerium (Ce) based samarium (Sm) doped hydroxyapatite (HAp) samples were prepared via the wet chemical method and they were characterized experimentally. X-ray diffraction (XRD) analysis results showed that each sample has the HAp phase without any impurity phase. It was determined that an increase in Sm amount affected the parameters related to the crystal structure. It was observed that the crystallite size increased with the increase in Sm amount. Fourier transform infrared (FTIR) spectra analyses supported the formation of the HAp phase for each sample. From differential thermal analysis (DTA) and thermogravimetric analysis (TGA) results taken in the temperature range of 25–800 °C, it was seen that the samples were thermally stable in this temperature range, and it occurred a negligible mass loss for each sample. Scanning electron microscope (SEM) investigations showed that Sm-doping has not got any significant effect on the morphology. Energy dispersive X-ray (EDX) analyses supported the doping procedure is successful. In addition to these, the theoretical results showed that the bandgap energy decreased with an increasing amount of Sm.