Sinematografik Düşünce İmgesinin Tarihi

Abstract

Sinema, felsefenin sonunun ilan edildiği bir dönemde ortaya çıkmış ve düşüncenin dönüşümüne olanak sağlamıştır. Filmin felsefeyi dönüştürmesi temelde bir düşünme biçimi olmasından ileri gelmektedir. Sinemayla ilgilenen düşünürler filmin özüne yönelik bazı sorular sormuş ve bunlara cevaplar aramışlardır. Bu sorgulamalarda filmin ne olduğunu anlamaya çalışılmakta; sinemanın bir hareket mi zaman mı görüntü mü süreç mi olduğu üzerinde durulmaktadır. Sinemanın ne’liğine ilişkin ontolojik, epistemolojik ve fenomenolojik temelli bu çalışmalar felsefi argümanlardan hareketle gerçekleştirilmiştir. Film üzerine düşünenlerin bu çabaları sinematik felsefeyi de şekillendirmiştir. Bütün bunlardan hareket eden bu çalışmanın temel amacı sinematografik imgenin tarihsel gelişimini ortaya koymaktır. Sinematik felsefenin gelişimi klasik ve modern olarak iki döneme ayrılmaktadır. Thomas Wartenberg görüntünün felsefesinin klasik dönemini Hugo Münsterberg’in çalışmalarıyla başlatmakta, Stanley Cavell ile bitirmektedir. Modern dönemi ise Gilles Deleuze’ün iki ciltlik sinema felsefesi kitabı ile başlatıp günümüze kadar devam ettiğini belirtmektedir.