Otizmli Çocuğa Sahip Anne-Babalarin Depresyon ve Anksiyete Düzeylerinin İncelenmesi

Abstract

Amaç Bu çalışmanın amacı otizmli çocukların anne-babalarının depresyon ve anksiyete düzeylerinin sağlıklı kontrol grubu ile karşılaştırmaktır.\rYöntem ve\rGereçler\rBu vaka-kontrol çalışmasına; otizmli çocukların ebeveynleri ile sağlıklı çocukları olan ebeveynler dahil edilmiştir. Çalışmaya 31 vaka ve 31 kontrol olmak üzere toplam\r62 ebeveyn alınmıştır.\rBulgular Vaka grubunda bulunan annelerin depresyon (p<0,001) ve anksiyete (p=0,003) puanı kontrol grubunda bulunan annelerin depresyon ve anksiyete puanından anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur. Vaka grubunda bulunan babaların depresyon puanı kontrol grubunda bulunan babaların depresyon puanından anlamlı şekilde yüksek\rbulunmuştur (p=0002). Anne ve babalar beraber değerlendirildiğinde vaka grubunda bulunan ebeveynlerin depresyon ve anksiyete puanı kontrol grubunda bulunan\rebeveynlerin depresyon ve anksiyete puanından anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur (p<0,001). Otizm derecesi arasında BAÖ açısından anlamlı farklılık görülmüştür\r(p=0,004). Otizmli çocukların özel eğitim merkezindeki eğitim süresi arttıkça ebeveynlerin depresyon (r=-0,381; p=0,034) ve anksiyete (r=-0,395; p=0,028) düzeyleri\ranlamlı şekilde düştüğü görülmüştür.\rSonuç Otizmli çocuğa sahip olmak ebeveynlerde depresyon ve anksiyete açısından risk oluşturmaktadır. Otizmin ciddiyeti arttıkça ebeveynlerin anksiyete düzeyleri artmaktadır.\rÇocukların özel eğitim merkezinde eğitim alması ailelerin depresyon ve anksiyete düzeylerinde azalmayla ilişkilendiği belirlenmiştir.