A 19th Century Bektashi Poet Praises Sultan Abdülaziz: Isti?râc-ı ?ıf?î

Abstract

The subject of our study is the 19th century Bektashi poet Hıfzî's verse work Isti?râc-ı ?ıf?î. The text, which consists of forty-five couplets in total, is written in 8+8 sixteen syllable meter. The text is harmonized by repetition of sounds, internal rhyme and redifs. In this work, Hıfzî focuses on the possible results, meanings and expectations that may occur with the accession of Sultan Abdülaziz to the throne, and the feelings and thoughts about the longing for Sultan Abdülaziz and the praise of Sultan Abdülaziz after the periods of oppression are included. The study consists of introduction, language features, text and conclusion. In the introduction, information is given about the belief in Bektashism and its relationship with other sects, and the history of Bektashism until the period of Sultan Abdülaziz is evaluated in general. Then, both the formal and content features of the text are mentioned and information about the poet of the verse is given. In the language features section, spelling and sound features are emphasized and labial harmony is discussed. After the language features, the translation of the text is given. Finally, there is a conclusion section where the findings obtained about the text are evaluated.Çalışma konumuz 19. yüzyıl Bektaşi şairlerinden Hıfzî’nin İsti?râc-ı ?ıf?î adlı manzum eseridir. Hıfzî bu eserinde Sultan Abdülaziz’in tahta çıkması ile oluşabilecek muhtemel sonuç, anlam ve beklentiler üzerinde durmaktadır. Toplam kırk beş beyitten oluşan metin 8+8 on altılı hece ölçüsü ile yazılmıştır. Metinde gerek ses tekrarı gerek iç kafiye ve gerekse de rediflerle ahenk sağlanmaktadır. Metin şekil dışında konu ve içerik bakımından; farklı tasavvufi inançları bünyesinde eriterek İslamiyet öncesi Türk unsurları ihtiva eden ve 15. yüzyılda ananesi oluşan Bektaşilik anlayışı ile ilgili unsurlar içermektedir. Bunun yanı sıra metinde baskı dönemleri sonrası Sultan Abdülaziz’i özlemle bekleyiş ve Sultan Abdülaziz’e övgü ile ilgili duygu ve düşüncelere de yer verilmektedir. Çalışma giriş, dil özellikleri, metin ve sonuç bölümlerinden oluşmaktadır. Giriş bölümünde Bektaşilik inancı ve Bektaşiliğin diğer tarikatlarla olan ilişkisi hakkında bilgi verilmekte, Sultan Abdülaziz dönemine kadar olan Bektaşilik tarihi genel olarak değerlendirilmektedir. Daha sonra metnin gerek şekilsel ve gerekse de muhteva açısından özelliklerine değinilmekte ve manzume şairi hakkındaki bilgilere yer verilmektedir. Dil özellikleri bölümünde yazım ve ses özellikleri üzerinde durulmakta ve ses özelliklerinden dudak uyumu ele alınmaktadır. Dil özellikleri sonrası metnin çeviri yazısına yer verilmektedir. Son olarak metin ile ilgili elde edilen bulguların değerlendirildiği sonuç bölümü yer almaktadır.