Maksillofasial fraktürler: 268 olgunun retrospektif analizi

Abstract

Çalışma, kliniğimize başvuran maksillofasial fraktürlü hastaların retrospektif analizini sunmaktadır. 268 hastanın yaş ortalaması 25.8 18 ve erkek-bayan oranı 17:1 idi. Düşme ve çarpma fraktürlerin en sık nedeniydi. 268 hastanın 249'u (% 92.9) izole, 19'u (% 7.1) multipl kemik fraktürlerine sahipti. İzole fraktürlerin 173'ü (% 69.5) nazal kemikte, 62'si (%24.9), mandibulada, 8'i (%3.2) alveolerproseste, 2'si (%0.8) orbitada, l'i (%0.4) zigomatik kemikte, l'i (%0.4) maksilla- da, l'i (%0.4) frontal kemikte ve l'i (%0.4) sert damaktaydı. 19 multipl fraktürlü hastanın 16 'sında (%84.2) orbita, 7'sinde (% 36.8) mandibula, 7'sinde (%36.8) zigomatik kemik, 6'sında (% 31.6) maksilla, 6'sında (%31.6) nazal kemik, 2'sinde (% 10.5) frontal kemik ve l'inde (% 5.3) sert damak fraktürü tespit edildi. Tedaviyi kabul etmeyen izole mandibula fraktürlü 1 hâsta ve kırık hatlarında ayrılma olmayan 3 alveoler ark fraktürlü hasta dışında, tüm olgular açık redüksiyon ve internal fiksasyon ya da kapalı redüksiyon ve ekstemal fiksasyon ile tedavi edildi. Sık görülen komplikasyonlar yara enfeksiyonu, ma- loklüzyon, kanama, fasial sinir paralizisi idi. 4 hastaya acil trakeotomi açıldı. Maksillofasial fraktürler sıklıkla kulak burun boğaz & baş boyun cerrahları ve plastik ve rekonstrüktif cerrahlar için sorun yaratabilirler. Bunun nedeni, maksillofasial bölgenin görme, konuşma, çiğneme, yutma ve solunum gibi önemli vücut fonksiyonları ile ilgili olmasının yanışım estetik açıdan önemi olması ve anatomisinin karmaşıklığıdır. Dolayısıyla bu bölgedeki fraktürlerin tedavisi dikkatle planlanmalı¬ dır.