AİLE TEMELLİ SOSYAL HİZMET UYGULAMASINDAN YARARLANAN EBEVEYNLERİN STRESLE BAŞ ETME BİÇİMLERİ

Abstract

Bu çalışmanın amacı, aile temelli sosyal hizmet uygulamasından (Sosyal ve Ekonomik Destek Hizmeti) yararlanan ebeveynlerin stresle baş etme biçimlerini keşfetmektir. Mevcut çalışma, niteliksel yöntemin fenomenolojik yaklaşımı benimsenerek kurgulanmıştır. Bu kapsamda destekten yararlanan 30 ebeveyn amaçlı örneklem seçme yöntemi ile çalışmaya dahil edilmiştir. Ebeveynlerle gerçekleştirilen derinlemesine görüşmeler sayesinde elde edilen veriler, tematik analiz yöntemiyle (iki tema ve altı alt tema bağlamında) analiz edilmiştir. Katılımcılar, problem odaklı baş etme yöntemi olarak psikiyatrik ve psikolojik destek alma ve sosyal destek mekanizmalarından yararlanma stratejilerini kullanmışlardır. Diğer taraftan duygu odaklı baş etme yönteminin çoğunlukla tinsel temelli olduğu görülmüştür. Özellikle kadercilik ve “ben ne yapabilirim ki” algısının özneler arasındaki yaygınlığı, dikkat çekicidir. Kendi kaderini tayin etme hakkına sahip olmadığını düşünen öznelerde bu durum, özyeterlilik becerisinin geliş(e)memesine neden olmuştur. Ayrıca çocukların varlığı, öznelerin sorunlarla baş etmelerini kolaylaştıran en önemli faktör olarak yorumlanmıştır.