Perinatal asfiksi ve doğum travmaları

Abstract

AMAÇ: Yenidoğan Ünitesine kabul edilen perintal asfiksili ve doğum travmalı yenidoğanların etyolojik, klinik ve prognoz açısından değerlendirilmesi ve bu konunun öneminin vurgulanması. GEREÇ VE YÖNTEM: Ocak 1997 ve Aralık 1999 tarihleri arasında perinatal asfiksili ve doğum travmalı yenidoğanların dosyaları retrospektif olarak gözden geçirildi. BULGULAR: Çalışma dönemi süresince yenidoğan ünitesine perinatal asfiksi ve doğum travması tanısı ile 61 (61/1360; %4.4) yenidoğan yatırıldı. Erkekler kızlara göre belirgin fazla idi: 43 (%70.5) erkek ve 18 (%29.5) kız. Ortalama gestasyon yaşı 38.0±2.5 hafta ve ortalama doğum ağırlığı 3027±825 gram olarak bulundu. İzlenen 61 yenidoğandan 55'indeperinatal asfiksi vardı ve bunlardan 21 'i (%38.2) evre I, 17'si (%30.9) evre II, 17'si (%30.9) evre III hipoksik iskemik ensefalopati bulguları gösteriyordu. Ayrıca bütün yenidoğanlardan altısında brakial pleksus paralizisi, altısında caput succadeneum ve beşinde klaviküla kırığı ek olarak saptandı. Ondokuz olguda ek olarak konvülziyon vardı ve dokuzu ilk 24 saatte olmak üzere 17 olgu kaybedildi. Doğum travması ve perinatal asfiksi için en önemli risk faktörleri olarak uzamış ve zor doğumlar, intrauterin büyüme geriliği, mekonyum aspirasyonu ve anormal prezantasyonlar bulundu. SONUÇ: Perinatal asfiksi ve doğum travması ülkemiz için hala önemli bir sağlık sorunudur. Gebelerde düzenli prenatal izlem, doğumların hastanede ve eğitilmiş kişilerce yapılması, asfıkside erken tanı ve tedavi, asflksiye bağlı mortalite ve morbiditeyi azaltacaktır.