Şiddet unsuru olarak terör olaylarının medyada haberleştirilmesi

Abstract

Bu çalışmanın ana gayesi; terörün günümüzde tarihte olduğundan daha fazla ve daha etkili bir şekilde küresel mücadelenin aracı haline geldiğini, devletlerin ve çıkar çevrelerinin kullanmaktan çekinmediği bir hal aldığını ortaya koymaktır. Terör alanının daraltılarak yok edilmesinde siyasi ve askeri aklın yanı sıra medyanın üzerine düşen görevin önemli olduğu bilinmekle birlikte, bu konunun ihmal edilmemesi ve buradan hareketle terörün medyada haberleştirilme şeklinin terörü besleyip büyüttüğü konusunda genel bir kabul bulunmaktadır. Terör örgütlerinin en önemli amaçlarından birisinin; medyada yer bulacak ve gündem olmalarını sağlayacak düzeyde ses getirecek eylemler yapıp çevreye korku salmak, bir diğeri de organizasyonlarını büyütüp etkinlik alanlarını genişletmek için medyayı dolaylı yoldan kullanmak olduğu söylenebilir. Medyanın bu konudaki işlevi ve rolü, yayın politikaları ve terör olaylarının haberleştirilmesindeki ilkeleri ve bu yöndeki dikkatleriyle doğrudan irtibatlıdır. Türkiye’de medyanın kabul görmüş ve uygulanmakta olan yayın anlayışları ve ilkelerinin hayata geçirilebildiğini söylemek güçtür.

The aim of this study is to reveal that; terrorism is more common and much effective nowadays than in history, and it became an instrument of global race, used by states and interest groups without hesitation. To wipe out terrorism by shrinking its influence area, apart from political and military will, the task of media is also important and it must not be neglected. The way of making news about terrorism in media should not nurture and enlarge terrorism. Because, spreading fear among community by making sensational acts, as well as using media in a roundabout way to propagate and extend their organizations are two important purposes of terrorist organizations. The caution of media on this subject has a crucial importance. Although Turkey shares the same principals with western countries about media and terrorism, it seems that same attitude could not be developed towards sample terrorist incidents.