PREGABALİNİN DİYABETİK RATLARDA BEYİN DOKUSU VE SİYATİK SİNİR ÜZERİNE KORUYUCU ETKİSİNİN ARAŞTIRILMASI

Abstract

Diabetes mellitus, toplumun büyük bölümünü etkileyen ve kandaki glukoz miktarının kontrol edilememesinden kaynaklanan metabolik bir hastalıktır. Pregabalinin (PGB) nöropatik ağrı, jeneralize anksiyete bozukluğu ve epilepsi tedavisinde etkinliği gösterilmiştir. Bu çalışmada, streptozosin (STZ) ile oluşturulan deneysel diyabet modelinde PGB'in ratlarda beyin ve siyatik sinir dokularında nöroprotektif etkinliğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, 28 adet 8 haftalık Wistar Albino türü erkek ratlar kullanıldı. Deney hayvanları her grupta 7 hayvan olacak şekilde 4 gruba ayrıldı. Diyabet (DM) ve diyabet+pregabalin (DM+PGB) grubuna 180 mg/kg olacak şekilde tek doz STZ 0,1 M sodyum-sitrat tamponunda (pH: 4, 5) çözdürülerek intraperitoneal (i.p) olarak uygulandı. Diyabet oluştuktan sonra DM grubuna 8 hafta boyunca herhangi bir uygulama yapılmadı. PGB ve DM+PGB grubuna 8 hafta süreyle PGB (50 mg/gün) intraperitoneal yolla verildi. Deney sonunda ratlar dekapite edilip beyin ve siyatik sinir dokuları çıkarıldı. Parafin bloklardan alınan kesitlere histolojik, immünohistokimyasal ve TUNEL boyama yapıldı. Diyabet (DM) grubu Malonildialdehit (MDA) değerleri kontrol grubuna göre belirgin yüksek saptandı. Glutatyon peroksidaz (GPx) ve süperoksid dismutaz (SOD) aktivitesinde ise kontrol grubuna göre azalma saptandı. DM+PGB grubunda MDA değerleri DM grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde düşük saptanırken, SOD aktivitesi yüksek saptandı. PGB grubu ile kontrol grubu arasında yapılan biyokimyasal analizlerin tümünde anlamlı bir fark oluşmadı. Bax, kaspaz–3 ve TUNEL yöntemi ile yapılan immünohistokimyasal incelemelerde beyin dokusunda DM+PGB grubunda apoptosis oranı, DM grubuna göre daha düşük saptandı. Siyatik sinir histolojik incelemelerinde DM+PGB grubunda miyelin hasarı DM grubuna göre daha düşük oranda gözlendi. Bu çalışmada PGB'in DM'un yol açtığı beyin hasarını azalttığı gösterilmiştir. PGB DM ilişkili beyin hasarı riskini azaltmada etkinlik gösterebilir.

Diabetes mellitus is a metabolic disorder based on uncontrolled blood glucose concentration that affects majority of human population. Pregabalin (PGB) has demonstrated efficacy for epilepsy, generalized anxiety disorder and in several neuropathic pain. In this study, the protective effects of PGB are investigated in rat brain and sciatic tissue with streptozotocin (STZ) - induced experimental diabetes. Twenty eight Wistar Albino male rats (aged 8 week) were used in this study. Rats were randomly assigned to four groups each consisting of seven animals. Rats in group Diabetic (DM) and group diabetic+pregabalin (DM+PGB) were injected with 180 mg/kg STZ solved in 0,1 M phosphate-citrate buffer (pH:4,5) intraperitoneally. After confirmed of experimental diabetes mellitus, no application was performed to group DM for 8 weeks. Rats in Group pregabalin (PGB) and group DM+PGB were administered with 50 mg/day PGB intraperitoneally for 8 weeks. At the end of experimental study rats were decapitated, brain and sciatic tissues were taken. Parafin sections were stained by histological, immunohistochemically and TUNEL protocols. In group DM, Malonildialdehit (MDA) concentrations were significantly higher than control; however glutation peroxidase (GPx) and superoxide dismutase (SOD) activities were lower than control. MDA concentrations were significantly lower in group DM+PGB than group DM, whereas SOD activity was higher. There was no different significantly between group PGB and control in whole biochemical examinations. In immunohistochemical examinations (bax, caspase-3 and TUNEL) of brain tissue, apoptotosis rate in DM + PGB was lower than group DM. Histological examination of sciatic nerve, myelin damage in DM + PGB group was significantly more lower than group DM. This study suggests that; PGB may decrease brain damage that caused by DM. PGB may be effective to reduce the risk for brain damage associated with DM.