Tracheal reconstruction with end-to-end anastomosis and allografting: An experimental study

Abstract

Amaç: Bu deneysel çalışmada iki farklı trakeal rekonstrüksiyon tekniğinin (uc uca anastomoz ve trakeal allogreft) sonuçlarının incelenmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntemler: Çalışmada 10 yetişkin Yeni Zelanda tavşanı kullanıldı. Hayvanlar beşerli iki gruba ayrıldı ve her birine üçer segmentlik trakea rezeksiyonu yapıldı. GrupI tavşanlara uc uca anastomoz uygulandı. Rezeke edilen segmentler ise GrupII tavşanlara allogreft şeklinde nakledildi. Tavşanlar postoperatif 20. günde sakrifiye edildiler ve trakeaları çıkarıldı. Lümenin yan ve ön-arka çapları ölçüldü ve anastomoz hattındaki kesit yüzey alanı hesaplandı. Örnekler inflamatuar değişiklikler, fibrozis ve stenozis açısından değerlendirilmek üzere histopatolojik incelemeden geçirildi. Sonuçlar istatistiksel olarak analiz edildi.Bulgular: Her örnekte anastomoz hattı doğaldı. GrupII'de sekresyon ve fibrotik adezyon oranı istatistiksel olarak anlamsız şekilde daha sıktı, ancak fibrozis ve inflamasyon dereceleri her grupta aynıydı. GrupII'de bir örnekte hafif rejeksiyon vardı. Her iki teknik de trakeal çaplarda anlamlı daralma yaratmıştı (p<0.05). Kesit yüzey alanlar anlamlı şekilde her grupta azalmıştı (sırasıyla %84'e ve %82'ye düşüş, p<0.05). Ancak bu azalmalar önerilen ölçekle sınıflandırıldığında “normal” olarak kabul edilecek derecedeydiler.Sonuç: Trakea rekonstrüksiyonunda her iki metod da kabul edilebilir stenoz oranıyla kullanılabilir.