TÜRKİYE’DEKİ SPOR TESİSLERİNİN ENGELLİLER İÇİN YETERLİLİK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Bu çalışmada, Türkiye’deki spor tesislerinin engelliler içinyeterlilik düzeyindeki standartlarını belirlemede var olan mevcutdurumu tespit etme, beklenti, memnuniyet düzeylerini belirlemeyeyönelik model önerisi oluşturma amaçlanmıştır.Araştırmaya; Elazığ, Bingöl, Ankara, Tokat, Kayseri, Antalya,Sakarya, Konya, İstanbul, Mersin, Samsun, Bitlis, Malatya, Adanaillerinde engelli spor dalları ile uğraşan 232 akademisyen, 195 antrenör,beden eğitimi bölümlerinde okuyan 595 öğrenci, özel eğitimokullarındaki 458 beden eğitimi öğretmeni, 87 bedensel engelli, 89işitme engelli ve 149 görme engelli sporcu gönüllü olarak katılmıştır.Toplam katılımcı sayısı 1825’tir. Araştırmaya katılan katılımcılara aitbilgilerin tespiti için “Kişisel Bilgi Formu” oluşturulmuştur. Araştırmada verilerin elde edilmesinde Demiröz (2009) tarafından geçerlilik vegüvenirliliği yapılan “Spor Tesisleri ve İşletmeciliği” formu kullanılmıştır.Formlar, görme engelliler için Braille alfabesine dönüştürülerek ve yüzyüze sorulan sorular yardımıyla, işitme engelliler için işaret diliuzmanları ile bedensel engelliler ve diğer katılımcılar için ise yüz yüzesorulmak suretiyle uygulanmıştır. Elde edilen veriler, SSPS 22,0 istatistik paket programı ile değerlendirilmiş ve anlamlılık düzeyi(P<0.05) olarak alınmıştır.Araştırma sonucunda, spor tesislerinin engelli spor dalları içinyeterlilik düzeyindeki standartlarının belirlenmesinde kullanıcılaraçısından değerlendirilmesinde engelli sporcular lehine toplam puanlarıaçısından (görme engelli sporcu 34.06 ±1,21, işitme engelli sporcu42.02 ± 1,50, bedensel engelli sporcu 40.04 ± 1,43 istatistiksel olarakanlamlı bir farklılık belirlenmiştir.Sonuç olarak, spor tesislerinin engelli spor dalları için yeterlilikdüzeyindeki standartların kullanıcılar açısından yeterli olmadığı tespitedilmiştir.