Deneysel diyabet oluşturulan sıçan böbrek dokularındaki iNOS ve PARP immunreaktivitelerinin belirlenmesi

Abstract

Amaç: Diyabetik nefropati, diabetes mellitusun önemli komplikasyonlarından biridir. Nitrik oksit (NO), diyabetteki hemodinamik değişikliklerde etkili olan çok fonksiyonlu bir mediatördür. Poli ADP riboz polimeraz (PARP) ise apoptotik süreç boyunca DNA tamirinde rol oynayan bir enzimdir. Bu enzimin proteolitik yıkımı DNA onarımını engeller ve apoptozise neden olur. Ancak aşırı aktivasyonuda apoptozis ile sonuçlanmaktadır. Bu çalışmada, Streptozotosin (STZ) ile deneysel diyabet oluşturulan sıçan böbrek dokusunda indüklenebilir nitrik oksit sentaz (iNOS) ve PARP immünreaktivitesinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç Yöntem: Çalışmada 14 adet erişkin Wistar Albino cinsi erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlar grup I (kontrol) ve Grup II (Diyabet) olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Diyabet oluşturulan gruba 60 mg/kg tek doz STZ, 0.1 M Fosfat-sitrat tamponunda (pH: 4.5) çözdürülerek intraperitoneal olarak uygulandı. Tüm gruplardaki sıçanlar 10 haftalık deney sonunda anestezi altında dekapite edilip, böbrek dokuları çıkarıldı ve ışık mikroskobik inceleme için %10’luk formaldehitte tepit edildi, parafin bloklar hazırlandı. 5 ?m’lik parafin kesitlerde avidin-biyotin peroksidaz metodu uygulanarak iNOS ve PARP immünreaktivitesine bakıldı. İmmünreaktivitenin şiddeti ve yaygınlığı 0’dan +3 ‘e kadar skorlanıp semi-kantitatif olarak değerlendirildi. Bulgular: iNOS ve PARP ekspresyonlarını belirlemek için yapılan immünohistokimyasal boyamanın ışık mikroskopik incelemesinde; iNOS ve PARP immünreaktivitesi kontrol grubunda +1 yaygınlığında iken diyabetik grupta, kontrol grubuyla kıyaslandığında oldukça yoğun idi ve +3 şiddet ve yaygınlığında tesbit edildi. Sonuç: Bu çalışma ile diyabetik grup böbrek dokularındaki hasarlanmaya, apoptozis sürecinde etkili olan iNOS ve PARP’ın önemli bir katkı sağladığı kanaatine varılmıştır.