Elazığ Çıraklık Eğitim Merkezi öğrencilerinin yaşamlarının herhangi bir döneminde fiziksel şiddete maruz kalma durumları ve şiddete yaklaşımları

Abstract

Çocuğa yönelik şiddet tüm toplumlarda ve her sosyo-ekonomik düzeyde görülebilen önemli bir halk sağlığı sorunudur. Bu durum, çalışan çocuklar için hayatlarını mücadele ile geçirmelerinden dolayı, daha fazla dezavantaj oluşturmaktadır. Bu çalışmada Elazığ Çıraklık Eğitim Merkezi öğrencilerinin fiziksel şiddete maruziyetleri ve yaklaşımlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çıraklık Eğitim Merkezi teorik ve pratik eğitimine devam etmek zorunluluğu olan 555 öğrenci araştırma kapsamına alınarak, ulaşılan 476 'sına direkt gözlem altında anket uygulanmıştır. Öğrencilerin yaş ortalaması 17.5 $pm$ 1.5 yıl olup. 430'u erkek (%90.3). 46 'sı (%9.7) kız öğrencidir. Hem kız hem de erkek öğrencilerin çoğunluğu ilkokul mezunudur. Büyük bir bölümü (%35.3) kazandığı paranın tamamını evinin ihtiyaçlarını karşılamaya harcadığını belirtmiştir. Öğrencilerin %81.7'si yaşamlarının herhangi bir döneminde, son bir yıl içerisinde ise %5.5'i aile içinde, %8.4'ü çalışma ortamında en az bir kez fiziksel şiddete maruz kaldığını ifade etmiştir. Yine %37.4 'ü, annesinin babası tarafından dövüldüğüne şahit olduğunu belirtmiştir. Öğrencilerin ancak %10.3'ü hayatları boyunca hiç kavga etmediğini söylemiş, %51.9'u herhangi bir olayda şiddetin bir çözüm olmayacağını, %25.4'ü ileride çocuklarını herhangi bir hatası yüzünden döveceğini belirtmiştir. Sonuç olarak: Çalışan çocukların fiziksel şiddete uğrama oranları oldukça yüksektir. Önemli bir kısmı halen kendi akranlarıyla fiziksel şiddet içeren kavga etmeyi sürdürmektedir. Her konudaki çocuk istismarı prevalansları tespit edilerek, sektörler arası işbirliği içerisinde, çocuğa yönelik şiddetin önlenmesi ve kontrolü multi-disipliner bir yaklaşımla yapılmalıdır.